ZÜLAL'İN DÜNYASI

Duyuru...

2012-01-11T13:54:00.003+02:00

Arkadaşların uyarısı üzerine benim de farkettiğim ,Zülalin Dünyası adlı bir elişi, hobi bloğu açılmıştır.Bu hobi ,elişi bloğu tamamen farklı bir kişi tarafından açılmış olup, benim bloğumla UZAKTAN YAKINDAN HİÇBİR İLGİ YADA ALAKASI YOKTUR..
İlgilenen herkese duyrulur ve haber veren herkese teşekkür ederim.

Yıl sonu gösterisi videosu...

2011-06-29T12:28:00.003+03:00

Yıl sonu gösterimiz için tık tık
Şu anda başka bir bilgisayardan baktım, tıkladığınız zaman sayfa gelmiyor videoların gelmesi için üstteki yenile işaretine(yarım daire şeklinde ok ) basmak lazım geliyor yoksa sayfa gelmiyor .Şu duruma canım çok sıkıldı ,şeytan çok şey diyor ama ben meleklere inanmayı tercih ediyorum.Herkesten affola...

PARMAK OYUNLARI

2010-12-18T23:58:00.001+02:00

Parmak oyunlarına ait yazı için tık tık

Takvim... tee orada

2010-11-02T20:48:00.001+02:00

Yeni yazımız için...tık tık

suskunum...veda...

2010-10-26T01:49:00.001+03:00

okumak için

Daha Basit Bir Yaşam

2010-10-22T12:50:00.000+03:00

Bugün kü yazımız için tık tık...

Elbise dikmek bu kadar zor mu...

2010-10-21T11:07:00.001+03:00

Dikiş hikayemiz için tık tık

İLK Hikayeler:Kirpi Kikinin Karnı Ağrıyor...

2010-10-19T10:04:00.002+03:00

Hikaye kitabımız için

Oyun Dosyası 6:Darbukatör Baryam ve Saz Ekibi

2010-10-14T22:55:00.003+03:00

Oyun dosyamızda son sayfaefenim burdan buyrun

OYUN DOSYASI 4 :ORYANTAL...

2010-10-13T22:18:00.002+03:00

Zülalin oryantal performansı için buraya Bu arada oyun dosyamız en son darbukalı bakıcı performansımızla kapanacak malesef. Aralıkta anneannemiz gelince bu sefer Giresun Karşılaması üzerinden devam ederiz ümidini taşıyorum:)

Bu Haber Çiftetelliyle kutlanır be ya...

2010-10-12T23:35:00.001+03:00

Okumak için

Oyun Havaları Dosyası ,Horona giriş dersleri 2...

2010-10-09T12:35:00.002+03:00

Daha öncelerden yazmıştım Zülal kız kapı gıcırtısına bile oynayacak nerdeyse diye.İşte burda kanıtı...

Mesneviden...

2010-10-08T13:53:00.002+03:00

Yazmak istediğim hikaye bambaşkayken ellerim bu satırları yazdığına göre bunda da vardır bir hikmet demek istiyorum. Bu sefer hikaye değil Mevlananın insanın içindeki kurda dair söylemleri Okumak isteyenler için bir tık...

Toz pembe bir hayat...

2010-10-07T14:48:00.000+03:00

Yazıyı okumak için tık...

Tatilde 3 Fethiye ve Yüzme performansı...

2010-10-05T23:10:00.002+03:00

Şİmdi diyeceksinizki mübarek kadın madem hala bloğa yazacaktın ne demeye site yaptın.Efenim bıktırdığımın farkındayım ama bana siteyi yapmayı öğreten abim malesef en eski yazılımlardan birini kullanmış.Yazılım dilinden dolayı sitemiz google chromedan girince headerdeki Crebro(Meltem Ve Arel)harika çizimini göstermediğini ve aynı zamanda yeni adresimizi bloğa ekleyenlerden güncel olarak eklenenleri göremeyeceklerini öğrendim.Oysaki bu yazılımı öğrenene kadar resmen çile çekmiştim.Şimdilik yeni arayışlar aşamasında güncellemeleri blogdan da gireceğim .Yani bir süre daha hem blog hem com gideceğiz haberola:)
Bu arada kızımın ilk yüzme denemelerini izlemek için buraya tıklayınız Maşallah demeyi unutmayın.Elemtere fiş ,kem gözlere şiş ona göre ha ha...

Tatil 2 Didim ve İlk Performans Videomuz ...

2010-10-04T16:22:00.001+03:00

Videomuzu seyretmek ve Didim yazısını okumak için bir tık ...

adres değişikliği

2010-10-01T11:43:00.002+03:00

Arkadaşlar yeni adresimiz http://www.zulalindunyasi.com/ okumak isteyen bizden haber almak isteyenler bu adresi sayfalarına eklerlerse çok mutlu olurum .Sevgiler

İkinci yaş...

2010-09-30T11:32:00.002+03:00

Döndük, dolu dolu bir tatilin ardından yine tilki misali ekmek teknesine geri döndük. Doğumgünümüzle ilgili yazı için bir tık

yayındayız

2010-09-05T15:28:00.005+03:00

Artık yayındayız .Aslında bilenler biliyor ya 1 aydır yayındaydık ama orası nasıl olsun burası nasıl olsun derken bir türlü bitmedi. Arka plan hotmail kodlarını yapmak,konuları belirlemek,ıvır,zıvır tüm işler, bendeniz tarafından çok sevgili ağabeyim-öğretmenim S. KARABACAK'ın da engin sabrıyla yapıldı. Headerimiz sevgili Crebro tarafından yine büyük bir sabırla oluşturuldu. Aslında anlatmak istediğim çok şey var fakat günler yetersiz diyorum. 3 gün sonra çarşamba akşam İstanbul yolcusuyum ,bayramın 1. günü günü kızımın d. günü ,sonrasında uzuuuun bir tatil yapacağım(G. batı Ege ) yani yine yokum. Bayağı bir süre düşündüm yorum kısmını açıp açmamayı ,şimdilik yine yorum olmayacak :(
Herkese selamlar...

2010-09-02T14:40:00.000+03:00

Geriye Sayıyoruz...

2010-07-05T22:44:00.003+03:00

Geri sayım başladı bizim tarafımızda ...Çok güldük ,kahkahalarla şenlendik,arada dellendik arada kederlendik,çok çalıştık yaş 30'u geçti basmıyor kafa demedik ,iki ileri bir geri diye diye bu günlere geldik çok şükür:) Web tasarımı için şablon oluşturmaya başladık.Döneceğiz zira o kadar anlatmak istediğimiz! şeyler var ki; hem benim, hem Zülal'in ...Azıcık daha sabretmek lazım ,ah ne zor ne zor...

Kepenglerimizi indiriyoruz...

2010-03-26T10:35:00.003+02:00

Kendimle ilgili, işimle ve kariyerimle ilgili bir sürü olaya gebeyim şu anda. İnsanın hayatı 3 gün içinde başdöndürücü bir hızla değişebilir mi? evet değişebilirmiş.
Çok pozitif değişimler ...Olsun diyorum içimden ve evrenden değil Allah'tan diliyorum ne olur yardımını ve merhametini esirgeme üzerimizden _ki gerçek olsunlar bir an önce...Bu sebeple malesef en erken Ağustosa kadar yokum aranızda.
Yazmamı isteyen ,özleyen sevdiklerime; ben de sizleri çok seviyorum ve sessizce okuyorum .
Küçük küçük notlar alıyorum hayatı yakalamak adına ve sonrasında sizlerle paylaşmak için.Üşengeçliği bırakıp kafa boşaltma zamanlarında ,hiçbirşeye yaramayan minicik bir kumaştan yazlık askılı ve fırfırlı bir elbise yaptım kızıma ,hamilelik döneminden kalma askılı penye bluzumden çok güzel bir penye elbise ve artık giymediğim bol kotumdan bir kol çantası...sırada anneme hediye gelen ve beğenmediği etekten kendime bir etek ve kızıma askılı bir elbise yapmak hedeflerim var.fotolar çekiliyor konuluyor arşive tek tek.(web sayfamızda ayrı bir başlık olacak bu geri dönüşüm olayı! fikir versin diye yazıyorum, daha nice acaip fikirlerim var...)Bu arada yeniden 27 beden kot giymek müthiş güzelmiş evet nihayet istediğim kilodayım diyemesemde(kıştt son dört kışşt) istediğim kıyafetlerin içindeyim.Hamile kalmadan önceki tüm kıyafetlerimi çıkardım,ince uzun topuklu ayakkabılardan aldım gönlümce!(maden sahasında ne etceksem artık) Bu arada yeniden 35 giyebiliyorum kilo alınca ayak numarası bile büyüyormuş insanın ya da benimki büyümüştü! ,Zülalin önümüzdeki yıl ki kışlıklarını tamamladım.Arkadaşın yanına gittim ,hiçbirşey kalmamış kışa dair , nazlanmam üstüne 2 gün sonra tüm kış sezonunda sattıklarından getirtti depodan ,abartmıyorum ayakkabı ve atlet hariç tüm kıyafetlerini 140 tlye (2 adet montta dahil)aldım ,bu yaz giyeceklerini zaten geçen yaz almıştım.Bu arada ikinci bebem kız olmazsa(hayır hamile değilim) ne yapacağım onca şeyi bilmiyorum.Neyse o da önümüzdeki 1 yıl içinde iyi kötü belli olur.
Zülal ise 2 önemli sınavı daha başarıyla verdi. Minicik kızım en yakın arkadaşım oldu.Hayatımdaki yeri çok özel ve anlamlı(zaten tüm anneler için öyle değil midir ki?).18 ay itibariyle 10 kg 150 gr olarak yeme sorunumuzun bittiğini müjdelemiş olayım herkese.(tamamen ortalamaya ulaşmışız) Dr da muayne olmak istememe olayıda ''doktora gidiyorum kitabı'' ve çıkartmalarımızla sonlandı.(kitaplarla bayağı bir olumsuzluğu aştık, umarım dönemsel bir ilgi değildir) Muayne esnasında gülümseyen; steteskopla ve kulağa bakma aletiyle arkadaş bir kız artık benim küçük kuzum.
Bebeğin kaç dişi olur konusunda bilgisizdim: araştırdım 20 dişi oluyormuş. Biz 16 dişimizi tamamladığımız için mutlaka dişlerimizi günlük fırçalamamız lazımmış. Bunun için ''dişlerimi fırçalıyorum'' kitabı üzerinde çalışmalarımız devam ediyor.
Kitaplarımız konusunda ara ara gelen mailler var,efenim toplamda 31 adet kitaba sahibiz. (küçük bir servet değerindeler her anlamda!Türkiyede niye bir ikinci el bebek kitabı satan bir yer yok ki)tek tek fotoğraflamak ve kitaplar hakkındaki görüşlerimi yazmak isterdim ama o zaten başlı başına bir post konusu.İsteyenler mail atarsa tabi ki fikirlerimi paylaşabilirim.Son dönem aktif kullandıklarımız D. Egmont yayıncılıktan renkler şekiller kitapları 2 adet ,doktora gidiyorum, dişlerimi fırçalıyorum kitapları ,Denizkızı Ariel boyama kitabı . Teyzemiz Dora 'Yaşasın Müzik''kitabını aldı ama bizim kız sadece oyun havası niyetine kullanıyor onu.( müzik ve nota bilginiz yoksa hiç fonksiyonel değil)
Ne zaman tuvalet eğitimine başlamalı konusunda Prof Gülbin Gökçay yani drumuzun tavsiyesi şu; fikir versin diye belirtmek istiyorum çocuk yürümeye (adım atmak değil kastedilen , bağımsız normal yürümek )başladığı tarihten sonraki 6. ay en ideal zamanmış. Yani geçen ay kızımın kakasını bana söylemesi boş değilmiş bu hesapla.
Bebeğinin yeme sorunu olan annelere naçizane tavsiyem ,sadece sabırlı olmaları(biz tam 1 yılda aştık ) , sevgininde çocuğu enaz yemek kadar besleyeceğini hiç unutmamaları,yemiyor diye asla mama yada blendırdan geçirme gibi veya hergün kavanoz maması verme ,çikolata, kurabiye ,kek yedirme gibi olaylara girmemeleri...(onları da tadabilir ama en fazla 3 -4 günde bir küçük parça olmalı .Amaç ileride nasıl yeme alışkanlığı olan bir çocuk görmek istiyorsun.Şu anda kazanılan davranışlar ilerisi için yapıtaşı; kararı sen ver) Yemeği pişir 2-3 çeşit (kimi çocuk püre yemez, tuzsuz sevmez en azından benim kızım öyleydi) koy önüne ,bırak eliyle beslesin kendini , etrafı önemseme .Kirli bir masa ya da halı mı önemli; çocuğunun yeme alışkanlığı kazanması mı? kararını ver...vs vs.Daha detaylı yazmak isterdim ama artık kusuruma bakmayın.
istanbul'da malesef kimseyle görüşemedim .Analı kızlı nezle olunca, babam hastanede olunca tüm zamanımı ailemle geçirdim . Kimseye hastalık bulaştırmak istemedik.
Şu yazıyı yazmak tam 3 saatimi aldı ,inanamıyorum kendime.

Öyle işte okuyan herkese sevgilerimizi ve iyi niyetlerimizi yolluyoruz ,Ağustosa kadar kepenglerimizi indiriyoruz!Özleyin beni UNUTMAYIN...

GÜZEL İNSAN

2010-03-03T23:09:00.004+02:00

İçimden kızımı kucaklamak geliyor!! O artık kocaman oldu.Kreşe gidip anneannesini üzmemiş.Sinem'in Zülal ile başardıklarını gördükçe o kadar çok gurur duyuyorum ki.Ne kadar doğru bir karar vermiş ve sinemle bi-yastıkta kocamışım.Kızımı bundan daha iyi nasıl yetişitirebilirdiki...teşekküler sana, bana ve kızıma kattıkların için, teşekkürler sana varlığınla beni mutlu ettiğin için GÜZEL İNSAN...(KISKANANLARA İNAT!!!!!!)

Bebek banyo yapmak istemezse...Kreşe başladık mı...

2010-03-03T21:02:00.006+02:00

Çok ama çok keyifliyim bugün.Çifte kavrulmuş fıstık tadında :Hem banyo korkusunu yenmek üzere büyük bir adım attık hem de ucundan kreşe başladık.
Zülal,1. yılımızda banyo yapmayı çok ama çok seven bir bebek oldu.Her akşam yatmadan önce güzelce banyomuzu yaptık.İtiraf ediyorum banyo saatlerini iple çekiyordum zaman zaman. Bu durum önce tatile gitmemizle değişmeye başladı, sonrasında yaptığımız hatayla perçinlendi.Her daim küvetinde banyo yapan çocuğu hazır olabilir düşüncesiyle duşun altına soktuk İstanbul'da ve kızılca kıyametkoptu.Nasıl bir ağlamaydı kulaklarımda hala sesi.Ardından Çanakkaledeki eve geri döndük ki bu daha da beter oldu. İlk banyo denememizde duştan su akarken ki taziğin etkisi ve çıkardığı sesten öyle korktu ve çığlık attı ki banyo bittiği sırada tüm apartman kapının önünde toplanmıştı.
Bunu banyo yaptıramamalar izledi ve en son hergün banyo yapan çocuk haftada 1 gün banyo yapmaya başladı.
Ne yapalım derken aklıma kuklalar geldi önce .Onların ağzından konuşarak banyo olayını tekrarladık ıııh,olmadı olan kukla evimize oldu .Kurbağalı dere taşkını gibi her yerinden sular fışkırdı durdu.sonra ne yapalım derken aklıma Zülalin kitaplara olan ilgisi geldi. Google 'a girdim ve ''bebek ve banyo kitabı'' diye arama yaptım.Çıkan sonuçlar arasında ''Bebek Koala Banyoda ''kitabı ilgimi çekti ancak karton olmamasından sebep tedirginlikle yaklaşık.Babamız gelirken getirmiş ,yüzüne bile bakmadı önce .Sonra yavaş yavaş baktık.Kitabı okuyayım dedim,hiç hoşlanmadı ben de resimlere bakarak hikayemizi oluşturdum.Yaklaşık 3 aydır kitabı okuyoruz bak bebek koalayı annesi banyo yapıyormuş,aa suyu dökmüş su yüzüne gelince annesi yüzünü eliyle böyle silmiş ,,,,benzerinde biraz doğaçlama hem gösterip hem anlattım,anneme soruyorum bu arada nasıl diye ,hiç diyor aynı ağlamaklı.aynı sabır ,aynı mimikler aynı yerde aynı kelimeler derken bugüne geldik. İnanamadım tuvalette kucağıma oturmasın diye verdim eline kovasını ve maşrapayı anneanneye git sana su doldursun dedim.Annem başta yok dediyse de sonrasında razı geldi .Bir de baktık ki Zülal ,salonun ortasında maşrapayla kafasına su döküp; benim hikayeyi anlatırken yaptığım gibi kafasını sabunluyor güya .Annem tabi eski toprak;'' bak işte çocuğun eline su verirsen olacağı budur'' demesine fırsat vermeden; gidip hemen kovayı doldurdum.Aman benim kızım Bebek Koala gibi banyo mu yapacakmış diye...Hadi üstünü çıkar dedim tişörtünü kafasına kadar kaldırdı biraz yardımla çıkardı. Çoraplarını çıkarmasına yardım etmek istediğimde ise ,mmmm men men diyerek kendi yapmak istediğini belirtti.İzin verdim .Çıkardı.Leğeni getirdim salona ,artık ezberlemişim kitabı istermisin dedim sen de Bebek Koala gibi oyuncağını ,önce koştu tahta kirpisini ,sonra kedisini getirdi,en son ise Ayşe'yi.Hepsinin kafasına şampuan döktüm annem Zülal'i ben kediyi, kirpiyi ve Ayşeyi sabunladık gayet yavaş ve hikayemiz eşliğinde .İlk suyu dökerken birazcık korktu ama ağlamadı ,vücudunu sabunlarken ise resmen şov yaptı bize. Ayşe'yi bir güzel sabunladı ki garibim bez bebek, bilmiyorum nasıl kuruyacak :)Sonrasındada ilk kez sudan çıkmak istemedi ;birazcık mızırdanmayla çıktı.Bornozunu giyerken Ayşe'yi gösterince koştum mutfaktan havluyu kapıp, Ayşe'yi sardım.Beraber kuruttuk saçlarını, üstünü giyecek ama hala Ayşe'ye sarılmış(Banyo kardeşliği zannımca)oturunca anne hemen aaa anneannesi çok uykusu gelmiş hadi Ayşe'yi odasına götür de yatsın dedim.Hani bak banyodan sonra Bebek Koalada uyuyor ,Esin'de uyumuş deyince izin verdi.Böylece bir artı daha oldu hanemizde.
Bugün bloğu kapattım.Çünkü kızımı ilk defa kreşe götürdüm; bu güzel gün hiçbir çirkinlikle lekelenmesin istedim.Son 3 postuda sildim ,bugünün şerefine.Ben ondan daha heyecanlıydım. Ama evlatcazım hiç tanımadığı daha önce görmediği öğretmen hadi gel deyince ,elinden tuttu ve bana bakmadan gitti. Biz kaldık anneanneyle. Uzman kaytarırsa eleman naapsından sebep ,koşarak işe gittim ama aklım Zülal'de .Aradım annemi hiç gıkı bile çıkmamış. İki saat boyunca kesintisiz oynamış ,müdüre hanım 12 de değilde buçuk gibi gelin deyince ne yediğimi bile anlamadan koştum gittim. iki saatin sonunda ilk defa ağlamış o da yemek masasına oturduklarında; önce öğretmene ,ardından diğer öğretmene ve yardımcıya bakıp anneeee demiş. Anneannesi bir koşu; ''bu benim kuzumun sesi görmem lazım ''deyince getirmişler odaya.Hemen tel edildi gittim,elimden tuttu labirent gibi koridordan yürütüp bir odaya girdi. Anlattı. Çöpü gösterdi, meğer boyama yapmışlar ve çöpe atmışlar sonra kağıt önlüklerini.Kızımın yön duygusu bile babaya çekmiş.ben kendim gitsem bulamazdım o odayı hayatta.Biz müdüre ile konuşurken bir baktım kayboldu,Çıkarken yine tek başına bu sefer oyun odasında öğretmenlerini ve arkadaşlarını bulmuş, yerde lego yapmaya çalışıyordu.Yemek yemediği için ve çok fazla heyecanlanmasın diye aldık eve getirdik.Diğer sorun anne yanımda kal.Anlattım ona her ciddi konuşmamda olduğu gibi Zülal gözlerimin içine bakarmısın dedim :Kaldırdı başını ,anne gitmek zorunda deyince, kaçırdı gözlerini benden.Çok ağlamış yememiş ve uyumamış.10- 12 arası gidecekken şimdi 15-17 arası gideceğiz ki, dönüşte onunla kalabileyim.Bakalım evdeki hesap çarşıya uyar mı...

Bu arada blogspottan kendi web sitemizi oluşturmaya karar verdik çok güzel hatta bomba planlarım var ,kaliteli bir iş çıkarmak istiyorum. Bu arada haftaya eğitim için gidiyorum , sonrasında izinliyim ,kocamın yanına İstanbul'a kaçacağız.Bol alışveriş SON 6 KİLO NE GÜZEL ŞEYSİN SEN BEŞLİ HANELER ,bol eğlence bol kucaklama ...(Doğumgünü çocukları sizleri unutmadım bilesinizz:))Sevdiklerimle beraber dolu dolu 10 gün.Bu arada site hazırlanmış olursa ordan görüşebiliriz. Sağlıcakla ve mutlulukla kalın.

Lütfen okuyun...

2010-02-28T13:27:00.002+02:00

Sevgili Gülay'ın yazısını okudum bu sabah ,Oturdum ağladım öyle çok kolay ağlarım desem yalan olur .Yanıbaşımızdaki insanı ne kadar tanıyoruz ki, yüreği hangi acıları barındırıyor biliyormuyuz? Biz seni çok sevdik Gülay ve oğlun Candaş'ıda !Bana ne kadar ben merkezli olduğumu gösterdi yazıların. Kendi 1700 grlık bebeğime bakıp bakıp ağlarken ne kadar güçlü geldin bana .Sevgin ,kocaman yüreğin...

Aynayı tutacak kadar cesur muyuz...

2010-02-26T22:43:00.013+02:00

Kartlar çabuk eşleştirilince (bakınız bir önceki post )bizde diğer önemli aktivite olan suya geçtik.Sünger bulamadık evde bizde cezveyle aktardık.Aktarım başarılı oldu mu tartışılır İçimdeki Montessori annesi aktivitelerde yönlendirmişte beni yapmamam gerekenler konusunda , kış uykusuna yatmış.

Su olayı üstümüzün ıslanması ve Zülalin bu durumdan hoşnut olmaması üzerine sonlandırıldı tarafımdan, ama hızımızı alamamış olarak üstüne bir de barbunya çalışması yaptık.

Bu çalışmanın esasında çocuk kaşık tutmayı düzgünce öğrenecek ve çorbayı artık kendi kaşığıyla içecekti ,malesef başarısız olduk . Özellikle son 2 haftadır kaşığıyla çorba içmeye çalışan ,dökülmesin diye öteki eliyle kaşığın ucunu bile tutan ,sabahları zeytine çatalı isabet ettirmek adına kan ter içinde kalan bücür barbunyayı kaşıkla mı ilişkilendiremedi bilemiyorum .

Aşağıda izlenecek son video ise kızımın barbunya aktivitesi sonucu edindiği beceridir .Aferin konusunda sınıfta kalmış biri olarak, kızımın becerisini tebrik etmemem mümkün değildi.

Herkesin affına sığınarak fikirlerimi açıklamak istiyorum kızıma borcum çünkü bu ;sadece Montessori ile ilgili değil son vakitlerde gördüklerimle ilgili ,gerçi doğruyu söyleyeni dokuz köyden kovarlarmış ama olsun.Kişi neyse o olmalı ya da yazdığı insana dönüşmeli,birşeyleri yaparken diğerlerini baskı altına almamalı ,ezmemeli...Üstüne Hülya'nın yazısı ...

Biz belki farkında değiliz çoğu zaman iç dökme ve rahatlama amacıyla yazıyoruz ama bu satırları okuyan ve gerçekten çok önemseyen insanlar var ,evlerimize bakıp özenen insanlar var ,bu uğurda edilen kavgalar var ya da girilen depresyonlar . Hepimiz birer ikoncan olmak zorunda mıyız?İnsan yaptığı işlerle örnek olmalı ,yazdıklarıyla ve tarzıyla ...

Gelelim Montessori Aktivitelerine ...Çocuğuna azıcık zaman ayıran bilinçli her anne, zaten bu aktiviteleri yaptırıyordur eninde sonunda ; varsın aynısı olmasın ne farkeder ,yada adı Montessori olmasın.Kategorize etmek bu kadar mı gerekli .İlginçtir ilgimi çekmemesine rağmen metota karşı değilim ,bilakis zorlanan annelere fikir verebilir diye bile düşünüyorum .Ben annelerin aaa ben çok entelim çocuğumu Montessori tarzında büyüttüm demesine karşıyım .Gelişim kitapları okumayanların yüzüne bön bön bakılmasına... Hiç ilgisi yada eğilimi olmayan çocuğu, A....nın kızı 18 aylık bunu yapıyormuş ,sen de yapacaksın diye bunaltmasına ama blogda olayı farklı anlatmasına ...Çocuğuyla barışık olmak isteyen insan, önce kendine ayna tutacak kadar cesur olmalı .Ben çocuğumun biran önce özgürlüğüne kavuşması ,kendi kendine yetmesi için uğraşıyorum .Neden?çünkü ben evcilik oynarken hiç anne olmadım, sevmezdim anne rollerini.Oyuncak bebeklerimle oynarken anneleri olmazdım , moda dünyasının devi olarak terzilik yapardım .Şİmdi çocuğumla oynarken bunları düşünüyorum ve ona bebeği nasıl tutması,uyutması gerektiğini ,onu nasıl sevmesi gerektiğini göstermeye çalışıyorum .Anneme bakıyorum çok sert ,disiplinli biriydi;çok sevsekte korkardık. Çok şey paylaştık; ama hiç arkadaş olamadık .Kendime tutuyorum aynamı ,eksikliklerimi, yanlışlarımı görüyorum.Mükemmel olmadığım gibi üç dörtlük bile değilim .Ama insanım diyorum , sevgi dolu koca bir kalbim var ...

Bu akşam makarnalar heryana saçıldığında kızıma dedim ki ;hani biz arkadaşız ya, arkadaşlar birbirine yardım etmeli .Hadi gel, beraber toplayalım makarnaları...

NoT: Montessoriye karşı değilim hatta zorlanan annelere yardımcı olabilir derken şuna karşı olduğumu açıkca belirtmek istiyorum: haftalık, aylık olarak çocuk şunları yapmalıdır ,bu aktivite içinde olsun demek ,işte ben buna acaip karşıyım.Kişi zaten çocuğunun ilgi alanlarını biliyorsa o yöne gitmelidir .Hiç alakası yokken verilen bir programa uymaya çalışmak ANCAK BİZİM BARBUNYA ÖRNEĞİNDEKİ SONUÇLARI VERİR .AMAÇLANAN KAŞIK TUTMAKKEN ELDE EDİLEN ANCA PARMAK ARASI BARBUNYA OLUR.

Pek bi Montessorikiz Canım...

2010-02-25T22:07:00.006+02:00

Herşey Tonito'nun annesi Hülya'nın yazdığı postla başladı,küçük bir araştırma yaptım kendimce ve karnımda karıncalanmalar ,vavvv millet çocuğunu astronot edip uzaya gönderecek Sinem, sen hala bön bön bak bilgisayar ekranına diye kıvranmalar başladı bende .Huh ne oluyoruz demeye bile kalmadan ,kendimi aktivite denizinde yüzerken buldum.Meğer içimde varolan Montessorik Anne uyanmış ta, haberimiz yokmuş !Hemen tüm blogları taradım neler yapabilirim diye ... 4 ay önce ilk puzzleı diye aldığım , bizimkinin yüzüne bakmadığı kitabımız mükemmel bir eşleştirme aktivitesi adayıymış .Laminasyon aletine de gerek yok üstelik ,hem renk hem isim öğrenmece ,puzzle yapma ve eşleştirme vay be dedim ne kitapmış beaa bir taşla vurduk mu 4 aktivite:)

Baktık ki bayağı iyiyiz bu konuda hemen suyla aktivite olayına geçtik.Bu arada okuduğumuz kadarıyla yanlışlarımızı gördük. Nedir: sürekli aferinle pekiştirme,konuşma ,çocuğa aktivite esnasında müdahalede bulunma ,tek başardığımızsa ; çocuğun, annenin çizdiği hayali minderden kalkmaması ve kendi alanına saygılı olmasıydı .Afferin Zülale:)Hay dilimi eşekarıları soksun yine aferin dedim ya...
Bu arada bayağı uğraştım ama malesef ikiden fazla video yükleyemedim oysaki elimde altı tane video vardı.
Yarın ''suyla beceri edinme'' ve ''kaptan kaba aktarma.''ca ekleriz bizde .Bu arada kap acaba Türkçe bir kelime mi eğer öyleyse sert ünsüz benzeşmesinden dolayı t alacağından'' kaptan ''doğru bir yazılış ,yok değilse ''kapdan'' olmalı çıkamadım işin içinden piff !

Sosyal Böcük !

2010-02-24T22:30:00.006+02:00

Bu gece işyerinden arkadaşıma gittik. Çoktandır gideceğiz; kar ,kış, bebeklerin burun akması... gibi sebepler engel olmuştu ya ,onun acısını çıkarmak için daha fazla beklemeyelim dedik .İşten gelince anlattım Zülal Kız'a bak biz bu akşam Berenlere gideceğiz diye. Ben giyerken üstümü bizimki sevinçten havalara uçtu,malum pek yoktur bizde akşam gezmesi...Önce benim seçtiğim kıyafet giyildi ,sonra kendisi tarafından yeşil örgü eteği getirildi, en son ise onu da beğenmeyip gitti bu kot elbiseyi getirdi. 3. de tamam mı dedim hım dedi başını sallayarak. Kesinlikle ama kesinlikle bana çekmemiş süs konusunda ya babaannesi ya Ayşe Teyzesi...Sonrasında çantasına 2 bez ve emziğini atmamı bile bekleyemedi,şapkasını geçirdi kafasına . Öyle sabırsız ve heyecanlıydı...

Evet bu fıstık ,yoksa dünya tatlısı mı demeliyim Berenimu.Keyfi yokmuş bu gün ah bir de keyfi olsa nasıl olurdu !Tam yemelikti Benim kızım hiç böyle tombiş olmadığı içinböyle bıcırıklara daha bir ilgim var ne yapayım !Herkes maşallah desin ki annenin hışmına uğramayalım.

Bu fotodakilerde öteki iş arkadaşımın kızları:H. Eda ve Z. Sena...13 aylık Sena, 2. çocuk nasıl olur diyenler için mükemmel bir örnek. Kendi kendine oynar, çok sessiz ,çok güleç arkadaşım bile sanki abla o diye özetliyor durumu varın tahmin edin gerisini siz artık.

Kızım Beren'e be -be, be- be diye selendi ya herkes gülmekten öldü sen nesin diye.Abla o dedim o da ablalık şanına yaraşır şekilde bir dilim börek yedi ,beni acaip şaşırttı. Çanakkale gezmesinden beri dikkat ediyorum yanında başka çocuk varsa yemek yeme hiç sorun olmuyor. Yemek demişken artık ıhh diye başını çevirdiğinde hiç istifimi bozmadan aaa Zülal yemesin zaten ,hepsini anne yesin diyorum kaşığı ona doğru uzatıp büyük bir iştahla ham yapıyorum . 3- 4 kaşıktan sonra hırslanıp ağzını kendi açıyor.Demokraside çareler tükenmezmiş.

Kızım hiç üzmedi beni oralarda ne sehpanın üstündeki tel kırma örtüyü çekiştirdi , ne de oraya buraya saldırdı. Arkadaşlarıyla herhangi bir itiş kakış olmadan yarım saat sesizce diğer odada oynadılar.Büyüdük mü nedir:)

Not: fotolar olmadı ama ne yapalım bu seferlik böyle .Bir türlü rahat durmadı ki sıpa ...

Noktalama işaretleri ....

2010-02-24T14:27:00.002+02:00

İnsanoğlu bir gün virgülü kaybetti ve söyledikleri birbirine karıştı,kimse onu anlamadı.
Noktayı kaybettiğinde düşünceleri uzayıp gitti ,onları bir araya getiremedi,kendini anlatamadı.
Bir gün ünlem işaretini kaybetti;sevincini ,öfkesini,tüm duygularını yitirdi,kendisini anlayamadı.
Bir başka gün soru işaretini kaybetti,soru sormayı unuttu.Derken bir gün iki noktayı kaybetti,kimseye açıklama yapamaz oldu.
Yaşamının sonuna geldiğinde elinde sadece tırnak işareti kalmıştı;içinde de başkalarının düşünceleri!
Bu yazıyı odadaki stajyer kızımızın kitabına bakarken gördüm noktalama işaretleri ancak böyle güzel anlatılabilirdi,yazmak istedim.

Not: Alıntı İhtiyaç Yayınları Türkçe kitabından yapılmıştır.

Haftasonu özeti...

2010-02-21T23:15:00.006+02:00

Canım çok yazmak istemiyor bu aralar, az kelimebol fotoğrafla derdimi anlatmak istiyorum.Dedemizi ,işleri dolayısıyla önce İstanbul'a, ardından da Giresun'a uğurladık. Zülal dışarıya çıkacağı için önce çok mutlu oldu. Dedesinin elinden tutup tek başına indi tüm merdivenleri. Sonrasında uğurlarken az biraz hüzünlendi. Gelecek dedik ;kavuşmak kadar ayrılıklarda hayata dair değil mi ki? Son bakışın hüznüne dayanamadık, giydirip kuzuyu Ç.kale'de aldık soluğu.Hava güzeldi ama esintiden denize uzaktan baktık. Koca parkta gönlümüzce koştuk eğlendik ,ta ki ...

Ta ki kendi yaşıtı bir cimcime görene kadar !Bakmayın benim sosyal böcüüün hamsi kadar göründüğüne 7 ay var Dilara ile arasında sadece. Merhaba yaptı önce ,ben arkadaş ol kızım elini tut deyince uzun süre elele gezdiler. Benimki ne kadar girişkense tatlı Dilara o kadar mesafeliydi. Ama ne bir ısırma ,iteleme yada pençe darbesi oldu aralarında . Koştu bizimki babasına Ka (kardeş ) ka diye gösterdi uzunca.Eteği göbeğinden aşağı düştü ,popo tarafı yukarıda, ön tarafa aşağıda gezdi durdu parkı.Anlattı dilinin döndüğünce herşeyi sadece çığlıktı duyduğumuz,babası a ha dedi 2. Sinem vakası kalbim dayanmaz ki. Pis pis bakıp sırıttım ona . Tanışmadan da arkadaş olunabiliyormuş 5 dakikada !Çocuk olmak ne böyle birşey dedim kendime ,takmıyorsun eğlenceden başka şeyi...

Sonra nem nem deyince aldık soluğu pizzacıda .Hep organik hep organik nereye kadar diyen babaya uyduk ,önce patates kızartması yedi ,sonra ilk defa sakızlı muhalebinin tadına baktı .Alt kolajda görünen oyun arabalarına ,dışarda satılan bilumum top ,oyuncak ve ıvır zıvıra biraz mızırdandı.Zülal lütfen ve şşş lerle toparlandı Her yerde uzuuunca kalmak istedi babası olmaz deyince küstü.

Umarım geçicidir bu mızırdanmalar,en korktuğum çocuk tipi anne babası tarafından resmen kazınarak götürülenler ve bir alışveriş merkezinde en yüksek tondan ağlayıp, yerde çılgınca debelenenler.

Bu arada eklemeden geçemeyeceğim. Geçenlerde tesadüfen girdiğim bir blogta blog sahibi ile yorum yazanlardan birisi arasındaki tartışmayı okudum.Yanlış anlaşılma gibi geldi her iki tarafta iyiniyetliydi ama tartışmanın sonu malesef pek öyle bitmemişti. Düşündüm...Hiç tanışmıyoruz bana yorum bırakanlarla( gerçek yaşamda da tanıştığımız 2-3 kişi ) ve benim yorum bıraktıklarımla . ..Acaba dedim bende kırmış yada üzmüş olabilirmiyim ki?Mümkün mertebe olumlu yada yapıcı yazsan bile bazen yanlış anlaşılabiliyor. Bilmeden kalbini kırmış olduğum varsa affola :)

Hazine ,şekil yerleştirmece ,kitap okuma...

2010-02-18T07:00:00.007+02:00

Aslında herşey çok uzayan ayak tırnaklarını bir türlü kesemediğim kızımın tırnaklarını kesmek için yaptığım basit bir plandı.Ayak parmakları arasındaki tozları gösterirken rahat rahat kesecektim tırnakları. Çok şaşıran kızımın bu şaşkınlığından istifade kestim de ama bir şeyi düşünememiştim. Zülal olayı oyun gibi algıladı ve acaip bir zevkle sonrasındaki tam 10 gün boyunca günde enaz 15-20 defa ıh ıh diyerek çoraplarını çıkarttırıp parmak aralarını temizlemeye çalıştı. Kendi parmak arasını hem açıp, hem temizleyemediği için parmak açma görevi anneanne ve bana düştü.. Başta bize de komik gelen güldüren durum ,sonrasında işin içinden çıkılamaz duruma gelmeye başlayınca yok dedim bu böyle olmayacak. Çoraplarını çıkarmak istediğinde olmaz demem yüksek tondan ağlamayla karşılık buldu . Yeni bir plana geçtik. Tüm aile 1 hafta boyu gece yatana kadar çorapla gezdik.Tabandan ısıtmalı bir evde düşünün artık nasıl bir ceza bize. Çoraplarını çıkarmak istediğinde a bak anne de çorap giyiyor ,bak dedenin de çorabı var ,Zülalinde çorapları çok yakışmış gibi cümlelerle olayı en sonunda unutturmayı başardık. Çıkarılan ders nedir:kötü bir alışkanlığa doğru gidecek hiç bir eylemi, kar zarar analizi yapmadan çocuğa öğretme!

Bu oyuncağı Zülale 13 aylık civarı almıştım nasıl oynanması gerektiğini önceleri bilemedi , sadece şekilleri filin ağzından içeri attı. Odasından da kaldırmayıp öyle bırakmıştım bende bir köşede.Geçen ay canımız sıkılınca oynayalım dedik ve çok hoşuna gitti ,başta kuyruğunu çevirmece oynadı,sonra elini daire yuvarlağından sokup içine soktu filan ama nihayetinde renkleriyle şekilleri özdeşleştirmeyi başardı.Şimdi yine yüzüne bakmıyor o da ayrı mevzu.

Kitaplar bizim bu dönem en favori materyelimiz .Zülalin ilgisi doğrultusunda oldukça çeşitlendiler .Çevreden de hediye gelenler oldu . Çoğu hayvanları, renkleri ve çeşitli aktiviteleri kızım kitaplardan öğrendi. Örneğin Sihirli Orman kitabını ilk aldığımızda ilgilenmemişken, geçen ay bir anda en favori kitap oldu. İçinde perilerin el ele tutuşmasına bakıp:Bak Zülal arkadaş olmuş bu iki peri elele tutuşmuşlar hadi bizde elele tutuşalım dememle elele tutuşmayı öğrendik. Perilerin çember halinde oynadığı bir oyunu ise aaa kutu kutu pense oynuyorlar haydi bizde oynayalım dememle ,kutu kutu pense oyununu da öğrenmiş olduk...vs vs.
Geçenlerde parçalanan 2 kitaptan bahsederken iş arkadaşlarımdan birisi ben fuzuli buluyorum bunları ,baksana koca sayfada 1 fil deyince öyyyle bakakaldım 2-3 dakika adamın yüzüne. Ona göre para fazla gelince insan ne yapacağını şaşırıyormuş! Ne diyeceğimi bile bilemedim.Böyle düşünen biriyle tartışmak ,çok anlamsız geldi.Bebeğin ilgisi yoksa evi kitapla doldurmak tabi ki saçma ama bebek te ilahi bir fısıltıyla kitapla ilgilenmez ki herşey anne ve baba da bitiyor sonuçta.aslında bu konu başka bir post konusu olmalı.
Buraya kadar okumuş ve izlemişsen sabrından ötürü tebrik ediyorum seni valla gayet uzun ve daldan dala oldu çünkü.

İstiyorum.Duyrulur...

2010-02-17T10:04:00.007+02:00

Bu sabah aceleyle kalkmış üstüme giyecek birşeyler ararken dolabın arkalarında olan beyaz gömleğim elime geçti.En son Kurban Bayramında giymeye kalktığımda, belden oturmalı gömleğimin göbek çevresinde baklavalar oluşmuş ve kahvaltıdan sonra düğmeler fridım fridım diyerek açılıp beni resmen hüsrana uğratmışlardı. Ne de küçük yapıyorlar bu bedenleri alla alla diye diye bizimkilerin gülme efektleri eşliğinde çıkarmıştım üstümden .İşte o gömlek bu sabah acaba diyerek giyildi ,eller titrek düğmelendi . O da ne göbek çevresinde 5 cmlik bir de bolluk ...O andan itibaren dudaklarıma söz geçiremez oldum. Garip bir şekilde kulaklarıma doğru gidiyorlar ,yüzümde engelleyemediğim bir gülümseme... kaloriferci bile kendisine güldüğümü zannedip biraz mahçup gülümseyerek günaydın dedi ya ne diyeyim ben kendime.

Arabaya bindim piff yine haberler! yine iç karartıcı darbe planları ...haberlere darbe yaparaktan açtım yerel radyoyu ,kIZ SENİ YERLER YERLER SENİ HAM YAPAR BU ZİLLİLER diyor. ''Verdim son ses, işe kadar bağıra çağıra daha doğrusu çığıra çığıra geldim.İhtiyacım varmış anladım. Rock müzik çalarken bas kolonunun içinde bir balık olmak istiyorum.Duyrulur...
Not: fridım=freedom(özgürlük)

şımarık kedi...

2010-02-15T23:20:00.004+02:00

17 aylık minicik bir kız çocuğusun.Anlatmak istediklerim var sana, nasıl anlatacağımı bilemediğim... Sıkıntılıyım aslında hiçbirşeye yetişememekten ,aynı anda herşeye birden yetişmekten.İçimde biryerlerde deriiinden bir fırtına kopmakta.Nasıl bir şiddetteyse artık dışarıya sükunet olarak yansıyor.Haftasonu ,geçen haftasonundan farklı olarak uzun zamandan sonra ses yükselttim sana .Tam 4 kez ağladın bağırdım diye. En sonuncu da: özür dilerim Zülal dedim,bir anda sustun.Çok kızdım kendime boşver sorumlulukları dedim ,en önemli sorumluluğunu ihmal ettikten sonra ...

Diyor ki babam ,sanki kurulmuş saat gibi. Gündüz gayet iyi oynuyoruz sakince, akşam 4 oldu mu ,nerden biliyorsa anlıyor geleceğini başlıyor anne demeye valla saat 5 olana kadar diken üstündeyiz diyor .Sen geldiğin andaki gibi yaramaz olsa ,yapamayız kızım ,biz nasıl bakacağız. İçimde bir yerler acıyor bunları duyduğumda .Biliyorum tek derdin özlemek. Ne güzel biri için vazgeçilmek olmak ,ne büyük bir mutluluk seni sevmek ve annen olmak.Ama ben de insanım yavrucuğum ,eve koşarak geliyorum , sen bazen kapı açık beni bekliyorsun ya ben son enerjimi tüketmiş oluyorum o basamaklarda .

Teyzem internetteydi akşam ,hiç konuşturmadın bile beni tam 18 kez anne dedin bana 2 dakikada ,sen anne diye sıralamaya başlayınca ben de zülal zülal zülal diye sıralıyorum sen işi şebekliğe vurup gelip sarılıyorsun.5 dakika ilgim dağılınca çok sinirleniyorsun ,biliyorum. Annem kızma çok özlüyor diyor ,kalbimde biryerlerde cam parçacıkları...hep senin olayım istiyorsun ,son dönem farkındalıkların arttı.Görüyorum. Annesinin güzel kızı,çok seviyorum ÇOOK deyince keyiften kahkahalar atıyorsun ya, ne ara öğrendin sevilmenin mutluluğunu ki sen !Hayat hep gül değil ,bense hiç gül bahçesi olamadım güzel kızım .Keşke tek bir çıta olsaydı yada somut veriler şunları yaparsan iyi annesin, bunları yaparsan kötü diye .Sen ki elest aleminde beni seçmişsin Bir bildiğin vardır diyorum.Daha öyle çok yazmak anlatmak istediklerim olsa da 15-20 gün öncesinde çekilen bir video ile sonlandırmak istiyorum.Aslında o haftasonu çekilmiş bayağı bir video var .Hepsini yayınlamalı,bakalım...

Not: anneannesi terlik almış kızıma ,başta yürüyemedi çıktı ayaklarından ama azmin elinden ne kurtulabilir ki:)

Edi'yle Büdü'nün Hikayesi!

2010-02-12T22:07:00.007+02:00

Seni özlemenin farklı bir rengi ,bir kokusu varmış sevdiceğim...Özlediğimi hissettiğim anlarda tıpkı şimdiki gibi sararıyor heryer,portakal rengiyle karışık ;burnumda keskin bir vanilya kokusu...Sen yazım, ilkbaharımsın oysa...Demek ki sevginin rengi, kokusu başkaymış ,özlemin ki bambaşka!
Sana ait bendeki şeyleri düşündüm bu aralar .Aklıma önce cüzdanımdaki 14 yıllık fotoğrafın geldi. Sahi biz 15 yıldır tanışıp, 14 yıldır birlikteydik değil mi?Sen resmini verince bana ,ben en acemisinden bir mendil oyalamış ve vermiştim sana .Üstüne romantik olsun diye parfüm sıkmıştım ve bir de siyah beyaz- benim sevmediğim ama senin çok beğendiğin- resmimi yanına eklemiştim.Şimdi düşünüyorum da acemice bir başlangıçmış aslında!
İlkleri düşününce ilk evlendiğimizde gelen Edi ile Büdü dediğimiz kaktüslerimiz geldi şimdi de aklıma ,misket kadarlardı 9 yıl öncesinde .Biri sensin demiştim sana, öteki de ben...İşe başladığımda gözümün önünde olsun diye getirmiştim 314 nolu odaya . Hala ordalar ve kocaman oldular bak!Bu yıl çiçek açacak diyor herkes , geçen yıl açsınlar diye çok beklemiştim .Ben tomurcuklanmışken en güzele ,onlar açmalıydı oysa...

Sana ait bendeki en değerli şey tomurcuğum ,kızıma mı geldi sıra!Gerçi ne gözleri yeşil , ne de sarı kıvırcık saçları yok senin gibi ...fakat hem güleç ,hem çoook munis.Bakınca gülerken gözlerindeki ışıltıya tıpkı sen gülüyormuşsun gibi oluyor karşımda.

Bu gün yine burdayım .Bakıyorum idari bina penceresinden ;karşımda koskoca kömür yığını bir dağ, yanıbaşımda komatsular...Yanımda değil, aklımdasın...ılık esen bir meltemle, bahar yağmurları çiseledi yeniden; bak miiiss gibi toprak kokusu...Anlatamadım sana duygularımı d. gününde.Ben de sevgililer gününü bahane edip yazdım Edi'yle Büdü'nün hikayesini işte!

Blog amacını aştı mı ki...

2010-02-10T11:53:00.004+02:00

Bu bloğu ben sadece içimi dökmek ve kendimi anlatmak için yazmaya başlamıştım kimse beni okusun diye bir derdim de yoktu açıkcası. Dün taa uzaklardan gelen bir mail yüzümü güldürdü, beni çok ama çook mutlu etti.Sevgili N... Aydın Çine'den bloğumu bulmuş ve bana 9 aylık kızıyla ilgili bazı konularda danışmak istemiş. Daha önce de bazı blog annelerinin kimi konularda fikrimi sorduğu oluyordu,fakat bu bir ilk kendi adıma ...Demek ki yazdıklarımız bazı annelere yardım edebiliyor ,okuduklarında onlara bir dost sesi olabiliyoruz.
Ne mutlu bana...
Not: Burada attım tuttum ama, umarım bir nebze de olsa yardım edebilmişimdir sana !

Herzaman güler mi ki...

2010-02-05T23:24:00.004+02:00

Anne olunca insan her zaman gülsün istiyor bebeğinin yüzü ,bitmesin istiyor gözlerindeki pırıltı...Ama öyle olmuyor malesef ,hayatta gülmek kadar ağlamakta var!

Sevemedi bir türlü karı Zülal Kız ,babasının kara yatırma tecrübesine ise önce dudaklarını büzerek içli içli baktı, sonrasında ise ağladı...Öyle böyle değil ama unutup unutup yeniden ağladı.Kar bahaneydi belki ,tıkanık bir burun ve ilk defa salya yapan ve çıkamayan azılardı sebep...

Sabah babasını görünce kucağına atlayan küçüğüm iyice keyifsiz olunca aldık Biga'ya götürdük.Babası çekmek istemeyince yoldaki güzellikleri direksiyonda giderken deklanşöre bastı anne kişisi. Trafik canavarı değilim yok yok .Bomboştu yol S. Aksu Boğaz Köprüsünde klip çekerken ki gibi...

Mucize!

2010-02-01T00:04:00.008+02:00

Nedir mucize son model bir arabaya ,lüks bir villaya sahip olmak mı ?yoksa 100 kilo olarak yatıp, 50 kilo olarak kalkmak mı ?Ya da piyangodan büyük ikramiyenin çıkması mı ?Hayatında hiç gerçekleşen bir mucizeye tanıklık eden var mı?
Bana göre mucize ;çocuk ,özellikle de küçük çocuk sevmeyen bir kadının çocuk sahibi olması ; sabahın köründe oyun için uykusunun en tatlı yerinde çocuk tarafından uyandırılması ,annesinin yüzünü yıkama süresi içinde - takriben 2 dakika- çocuğun en derininden yeniden uykuya dalması,o kadar ki ne ağızdan alınan emzik, ne öpücükler ne de patlayan flaşın uykuyu bozamaması ...Eskiden çocuk sevmeyen annenin , biranda yorganın altından gözüken o ayağa bakıp vurulması ! işte mucize budur bence...

Anneannesinden Zülale...Hamsiye! Horona giriş Dersleri !

2010-01-28T21:05:00.013+02:00

Kız Hamsiye ,Hamsiye ,Bu güzellik ne böyle

Çırpınma Karadeniz gibi ,gel otur derdini söyle !

Oturdum başım ağrır

Bilemiyorum neden ,

Bu deli gönlümü,

Ayıramam ben senden. (Cemil bu da sana olsun )

Tam bir alem olan annem Zülal'le camdan bakarken ,dinliyor bizim ki bu manileri ve gaydaları.Bazen gülüyorum onların haline ,bazen yarı ciddi :''Anne daha şimdiden neler fısıldıyorsun kulağına diyorum. ''Ama bakıyorum annem mutlu, Zülal şen...ben öyleee bakıyorum fotoğraf penceresinden.

Video sonundaki öksürük,kızımın ağzında lokmayla oynayamadığının delilidir:)

Yaralarım var benim....Oğlum Cemal'e...

2010-01-27T23:01:00.007+02:00

Yaralarım var benim ruhumda ,kabuk bağladığını düşündüğüm...

Kaç yıl geçti üstünden saymadım ki günleri....

Söyle gülüm,kurumuş bir gül ne kadar derlenir ki?

Geçti zannetmiştim,silik bir iz bıraktı demiştim... heyhat! kendini silen benmişim .

Kanadılarbu gece damla damla ruhumda ,sadece elimi gezdirmiştim üstünde oysa.

Bir mezarı olmalı bu dünyadaki her canlının ... gitmeli, sevdikleri başında ağlamalı.

Söyle gülüm , cennet kokulum ...söyle ,sen de terkedilince ağladın mı?

Düşünceli...

2010-01-26T22:19:00.009+02:00

Bir çift kumrum var benim,sabahın 7 sinde bile eğer mutfaktaysam mutfak pencereme gelip ekmek isteyen... bir de özgür ruhlu güvercinim-ki kendisi süt beyazı renkte ve paçalıdır ,bir rivayete göre takla da atmaktadır-var eskiden sahipliymiş ama, 2 yıldır bizim yağmur oluğunu kendisine ev seçmiş .Genelde her sabah mutfak penceremin önüne doğrarım ekmek içini önce kumrularım yer ,sonra küçük serçeler, en son ise beyaz güvercinim.Komik ama garip bir hiyeraşi oluşturmuşlar aralarında.

Bu pazar kahvaltıda hepimizin birarada oluşunun heyecanıyla olsa gerek ,görmedim bile camdan bizi izleyen bir çift gözü ,ta ki kızım'' anne ku nem nem'' diye kolumu çekiştirinceye kadar. Bir baktım ki, bizim beyaz güvercin camın önünde bekliyor sabırla. Çocuklar gibi sevindim, kızımın bu kendinden büyük düşünceli tavrına .Hemen koca bir dilim ekmeği doğramaya gittim pencere kenarına . Zülal'se men men (bende)diyerek yapıştı bacağıma .Doğrarken ekmek içini ,kaptı bir parça kenarından Bir kuş yedi bir kızım.Öyle işte... yazmak , bir ilk olan kendinden başkalarını da düşünme eylemini paylaşmak istedim.Umarım tüm hayatın boyunca böyle olursun düşünceli kızım benim...

Atatürk ...

2010-01-25T21:42:00.005+02:00

Bu haftasonu babasının çantasından çıkan paraya bakıp ''Babam'' dedi. Garip mi desem yoksa ne desem bilemesem de ,Atatürk'ü babasına benzetti.Hımm bir bakalım dedik sonrasında da ''aaa o baba değilmiş o Atatürk'müş'' dedik .Anladı mı bilmiyoruz ama ,artık tüm kağıt paralardaki Atatürk'ü tanıyor :)Babamız iki durumda da mest :hem Ata'ya benzetilmek ,hem Ata'yı böyle azıcık bile olsa tanıtmak adına (şanslı bu adam ,hep dört ayak üstüne düşer zaten Pifff!)

Bizim buralara kar yağdı....

2010-01-23T15:04:00.004+02:00

Zülal Kız geçen yıl çok küçük olduğundan dolayı karla doğru düzgün tanışamamıştı.Dün öğleden sonra yağmaya başlayan ve tüm gece yağan kar, babamızda gelince tam anlamıyla mutluluğa dönüştü. Dün geceden beri camdan baktığında ka, ka diyen kızımı dışarı kara çıkarınca önce püüüp püüp(Pis demek oluyor)tepkisiyle karşılaştık .Kızım bak bembeyaz çok güzel dememize rağmen, eline koyduğumuzda suratının aldığı şekil çok komikti.Sonrasında yürüsün diye bıraktığımda hiç adım bile atmadı. Ancak ilerde oynayan çocukların yanına götürdüğümüzde onların peşinden koşmaya çalıştı o kadar.Eve dönüşte sıcacık banyo keyfive uyku yaptık.Şimdiyse anneannesiyle gezmede. Herkese mutlu haftasonları ...

Hiper Zülal kaydırakta Dostluk Ödülümüz...

2010-01-18T19:34:00.005+02:00

Soğuklar gelince domuz gribiolur diye dışarıya da çıkmayınca kızıma evde park yapmak farz oldu.Anne kişisi -ki bu ben oluyorum- önce sincap kaydırak seti aldı; baktı çook büyük ,gitti 1-3 yaş arası salıncak , dalgalı kaydırak ve daha bayağı birşeyler alarak evde park oluşturma sorununu halletti. Yaşasın internet alışverişi :)(babamız pek öyle düşünemedi gerçi)Salıncağımızın boyu kısa geldi, sağolsun K. Abimiz uzun çelik tellerle soruna bir el attı. Sonrasında tellere asılarak 80 kiloya kadar taşır bu Sinem ,endişeye mahal yok dedi ya ben bittim. Kendini feda mı ettin, yoksa çocukluk günlerin mi geldi aklına demeden de edemedim hani.Kaydırak çok kullanışlı ancak biraz yüksek o sebeple kaydırağın bitimine armut minderleri yapıştırıyoruz üstünede ben oturuyorum ki kaymasın.Öylece kışı bitirmeye çalışıyoruz .

Bu arada büyüyünce mankenlere taş çıkartır dediğim tatlı Alya'nın annesi Esra beni dostluk papatyasıyla ödüllendirmiş.Şanslı olduğumu düşünüyorum .Özel yaşantımda etrafımın acaip kalabalık olmasındansa her zaman beni arayıp soran 2-3 dostum olsun yeter diyenlerdenim.Aynı olay bloğum içinde geçerli. Esracım çok teşekkür ediyorum.Ben de ödülümü henüz almadıLarsa ve katılmak isterlerse;

Çilekin annesi Kelebek'e

Çınarın annesi Sermin'e

Tunanın annesi Hülya'ya

Sarı şeker ex damadım Arda'nın (kendisi Nilsu'ya gönül verdi)annesi Burcu'ya

Aslı Elif'in annesi İlknur'a

Elif ve Hilal'in annesi Havvanur'a

Ada'nın annesi Umur'a

Neva'nın annesi Senem'e

Rüya'nın annesi Elif'e

Erdem'in annesi Naile'ye

Elifnaz'ın annesi Özlem'e

Efe'nin annesi Betül'e gönderiyorum.

Vay be ne çok tanışmak istediğim insan varmış...

2010 DA ZÜLAL...

2010-01-16T23:27:00.006+02:00

Neler yapıyoruz ?Aslında o kadar yoğun zamanlar geçiriyoruz ki geçen hafta gelen 3-5 mailden sonra (beni merak edip yazanlara teşekkür ediyorum)yazmak boynumun borcu oldu diyerekten yazıyorum .Yılsonu hesapları arasında boğulmuş vaziyetteyim ,ayrıca çalışmam gereken çok önemli bir sınavım var ve ben çemberin dışında kalmamak için boş bulduğum her anda ders çalışmaya çalışıyorum. Bu arada zayıflama konusunda takıntım had safhaya ulaştı, mart ayından önce istediğim kiloya ulaşmalıyım diyorum.(Bu da listemdeki maddelerden biri aslında)Bu konuda da yoğun uğraşılarım var .(gerçi aşuredir ,Cemildir derken sekteye uğruyor bir miktar ama olsun)

Zülal ise daha bir farklı ,her çocuk annesine dünyanın en güzel şeyi görünür ya; benim de kara kuru kızım bana dünyanın en şirin bebeği ,pardon çocuğu geliyor .Büyüdü çoook aklı başında bir çocuk oldu .Söylenenin%98inin anlıyor ,artık daha yiyecekmisin Zülal diye sorduğumda istemiyorsa kafasını hayır anlamında sallıyor .Bugün babasının ders çalışmam için getirdiği 1 poşet kalemi dağıtınca ,gel sayalım derken 4 tane kalem dedi. Önce anlamadık 4 kalemin mi var dedim güldü. Bakayım kaç tane deyince, elindeki kalemlerini verdi; gerçekten de elinde 4 kalem vardı.Tesadüf mü, bilinçli mi artık bilmiyorum.

Şebekliğe ise son gaz devam, en son şebekliğimiz ise salla saçını deyince reklamlardaki artistler gibi saçlarını sallamaya çalışması .Çok komik ya ,anneannesinin öğretisi .

Kitap okumak favori aktivitemiz .Aktif kullandığımız 9 tane kitabımız var ,aynı kitabı bazen 20 kez okutturuyor iflahım kesiliyor valla . Bu arada yanlış anlaşılmasın kitap okumaktan kastımız resimleri okumak .Kitabın cümlelerini okuduğumda pek hoşlanmıyor ama ,resimleri okuduğumda bayılıyor biz de resimleri okuyoruz .İş bankasının hareketli kitapları ,Sihirli Orman kitabı ve Pisi Kedi serisine bayılıyoruz.Yurtdışından gelen Usborne Snugletime kitap serisi ise miadını doldurmuş gibi. Yenilerini getirtme konusunda açıkcası kararsızım. Pandora biraz pahalı getiriyor .Yok mu yurtdışına gidecek olan ?

Yaz yaz bitmez benim anlatacaklarım .En iyisi ben 1 video ,2 kolaj ekleyeyim ki siz diyeceklerimi anlayıverin artık dermişim.

Sevgili Esra açıyorum yorumları...

2010 a doğru

2009-12-31T15:21:00.004+02:00

Elimde yine süpürgem var en cadısından. Kızımın yüzünde gülücükler en bolundan ,sağlıklı ve mutluyduk ama çok üzüldüm ben 2009 da . Olmasın 2010 da üzüntüler, ağlamasın anneler ,acıtmasın yüreklerimizi minik kalpler,sevgililerin elleri ayrılmasın... velhasıl gönlünde neyi hayal etmişse kişi o gelsin 2010 da .

Ağladım ,dua ettim...

2009-12-30T08:28:00.002+02:00

Geçen akşam 52 yaşında, eğitimci ,benim buradaki en iyi arkadaşlarımdan birisi olan B. ablam geldi bize.Tam da biz Zülal'le haşır neşir onun odasında oynarken. ..Kaydıraktan kendi kaymaya çalışıyordu zilli ,onu aşağıda tutmaya çalışan anneme abü dübü söylenmesi ve arada tutma diye pençe atmasına gülüyorduk.Elimizde ince belli bardaklarda çaylar, muhabbete başladık sonra .Zülal ne kadar şanslı dedi bana sizin gibi bir ailesi olduğu için.Sustum göreceli bir kavram bence dedim.Sonrasında bu konu hakkında konuşmaya devam ederken konu kimsesiz çocuklara kadar geldi.Ne zor dedi kimsesiz olmak: şiddet ,taciz ,kötü muamale görmesede şefkat de görmeyen çocuklar onlar .Düşündüm hergün bir öpücük için kaç defa nazlanıyordum Zülal'e yada anneannesi ve ben kaç kez öpüyorduk onu .Kaç kez sarılıyorduk.Aynı kitabı 1 günde 20 kez aynı kelimeleri kullanarak anlattığımı bilirim, aynı yerlerde aynı mimikleri kullanarak. Ya da ishal olduğunda bir pişik için kaç kez Gülbin Hoca'yı aradığımı...Daha nice örnekler gitti geldi kafamda bir kızımı düşündüm, bir onları...Anne olduğumdan beri yüreğim dayanmıyor gözlerimden 2 damla yaş süzüldü. Bize verilmeden önce Elest aleminde denmiyor mu onlara sana öyle bir anne vereceğiz ki buradaki melekler gibi olacak seni koruyup kollayacak diye.Sadece kanatları olmayacak onların.Onlar bu dünyada ki koruyucu meleklerini kaybetmişler dedim,ne olur sen onların elinden tut Rabbim.

aslında göründüğümüz gibimiyiz...

2009-12-23T13:10:00.005+02:00

Bir adam vardı bizim oralarda gizliden gizliye Cemil de keşke öyle olsa dediğim. Ev almıştı ,1 yıllık kredi borcunu ödemek için ayın 24 günü çalışıyordu. Akşamları eve gelerek değil hani.. Gün içinde fırsat bulduğu anlarda eve koşar, eşiyle beraber hat ve ebru kurslarına katılır,ekmek yapar,müthiş dilden dile dolaşan zeytinyağlı mezelerin sahibidir. Haa bir de o yoğunluk arasında vücuduna bakmayı ihmal etmez oturur spor yapardı. Acaip temizlik hastasıdır: çamaşır ,ütü onun için tv seyretmek kadar doğaldır .Tüm bunları içinden geldiği için yapar. Benim gibi koltuğun altına sürülmüş meyve tabaklarıyla karşılaşmaz onun karısı derdim ve hep örnek gösterirdim zatı muhteremi bu da yetmez arkadaşlarıma anlatırdım şöyle şöyle olanlarda var çatmamış anacım bize diye...
Bu haftasonu sadece 2-3 kişinin bildiği bu arkadaşa ait sırra vakıf oldum desem ! Herşeye zaman yaratıyor ya bizim ki boşanmış iş arkadaşından evinin yedek anahtarını istemiş fazla kalan zamanlarında1-2 saattliğine oraya da gidip çarşafları değiştirmek ,yıkamak ,ütülemek ve ortalığı düzenlemek işlerine adamış kendisini. Karşılığında arkadaşından istediği şey evde olduğu zamanlarda 2-3 saatliğine evden çıkmasıymış. Neden mi bazen bir bazen ise birden fazla hatunla vakit geçirmek istemesinden miş. Bunu duyan kulaklarım önce inanmak istemedi olaya hadi ya atma filan diyecek oldum .Sonra nasıl yani ya, diye bakakaldım.eşini düşündüm gururla yürüyen eşini,hepimizin ne kadar şanslısın dediğimiz eşini...Aramak istedim .yutkunamadım boğazımı bir el hararetle sıktı sanki. içim nefretten karardı. Karşısına geçmek sen ne biçim bir pisliksin ahlaksız diye bağırmak istedim. Saçmalama dediler anlatırsan ne olacak belki boşanacak eşi, bir yuva senin yüzünden dağılacak! yada kabul edecek böyle yaşamaya ve sen kötü olacaksın. Belkide mutluluğumda gözün var değil mi, diye suçlayacak seni!dediler yığıldım kaldım.Zaten annemin beli Zülalin dişi derken ömrümden ömür gitmiş bir de bu haber çok dibe itti beni. Çoğu arkadaşım bana kızmıştı; niye gidiyorsun diye, doğumdan sonra toparlanamadın bir türlü Sinemcim diye, erkekler yalnız bırakılmaya gelmez diye..Aldatmak için uzakta olmak yada bakımsız olmak gerekmiyormuş .Yada aldatan eş gayet rahat eşine ve evdeki sorumlulukların da zaman ayırabiliyormuş. Asla benim başıma gelmez demeyeceğim.İnsansak herşey iyisiyle kötüsüyle bizler için.....Cuma geceden beri midemde bir yumruk gözlerimde ve kalbimde öfke idolümün bir prens değil de kurbağa olduğunu öğrenmemin şaşkınlığıyla yaşıyorum.

Evet ...sıradaki..

2009-12-17T22:34:00.002+02:00

Bizim evdeki minik bücür aslında bir canavarmış da haberimiz yokmuş.Hem de en boksöründen. 1 yılda annesinin saçlarını ağartan Zülal kız, bugünlerde anneannesini NAKAVT etmenin mutluluğunu yaşıyor. Annemin yılardır ah romatizmalarım vah romatizmalarım dediği ağrılar, Zülalle vakit geçirdiğinden beridir iyice artınca; soluğu aldığımız hastanede: dr, röntgen, hastane ,emar,yine dr sonucunda 3 yerde fıtık bulundu.Anneanne şu anda ring dışında nakavt olmuş yatıyor ,anne perişan, 3 gün rapor almış 2 gündür özel hastane -devlet hastanesi ,götür- getir ,sıra bekle ,sinir ol modunda .Zülal kız mı köşesinde pek mutlu pek enerjik şekilde yeni kurbanlarını beklerken; 2 gündür pek bir haşır neşir olduğu Z. teyzesi(üst komşum ) ve oğlu Sadican'ı sayıklıyor.Zira akşam abi delll diye 15 dak ağladı.

Dünün en komik olayı:

Ben: Baba ya annemin miadı dolmuş.Yeni bir hanım alalım biz sana .Bak bunun heryeri bozulmuş ya!

Babam:Ağlamaklı tonda Ben yenisini istemiyorum.Eskisini tamir ettirin yeter.

Ben: ho nasıl yani Kahkahalar.(adamcık ciddi ciddi cevapladı ya .Annem de kurma bebek )Ah keşke OİP'nin yeteneği bende olsaydı ne güzel çizerdim.

Dansçı....

2009-12-12T14:21:00.008+02:00

Bu aralar kapı gıcırtısında bile oynuyoruz desem yeridir. özellikle ben, canım sıkıldığında gece 12 bile olsa farketmez hadi bir sallama oynayalım der alaşağı kırarken millet kahkahalarla yıkılır ya armut dibine düşer diyorum. Zülal kız artık fotoğraf yada video çektirmek istemediğinden zar zor çekebildim bu kareleri. Aslında anneannesinin doğaçlama gaydalarıyla acaip oynuyor ama ,malesef yakalayamadım .Birde popoyu eğiyor ki görmek lazım anlatınca olmuyor ki onlarda yok:(

Not: ilk kez bu gün bana 'gok şiviyodış'' dedin sırtıma pıt pıt vururken; ben duymak istediğim tek cümle olan çok seviyoruz olarak anladım.

resim ekle diyen kocişe...

2009-12-11T21:33:00.003+02:00

Büyümüşmüyüm neyim...

2009-12-11T10:08:00.006+02:00

Yeni bir yıl yeni umutlar ,yeni yaşamlar,sürpriz sevinçler ve bazende acılar demek hiç beklenmeyeninden...Ben ilk defa umut doluyum yeni bir yıla girerken ve heyecan duyuyorum eski yılı sonlandırıp yeni bir yıla başlamaktan.
İlk kez hayatımda kendime baktım ve a dedim ne çok eksiğim var. Bir kere herzaman etrafımdakiler için en iyisini isteyip, bu uğurda her türlü cefayı çekmeye alışmışım ama iş kendime gelince sadece hayatın bana verdikleriyle yetinmiş kalmışım, fazlasını istemediğim gibi fazlası için çalışmaya bile gerek duymamışım .Sonucunda at sahibi bile olmayanlar Üsküdar'ı geçmişken, ben elimdeki atın kıymetini bilmeyip yaşlandırmışım onu.Niye diye düşündüm bu sonucu hiç diye buldum . Hiç, ne saçma değil mi...
İlk kez bu yıl bir çember oluşturdum kendime benliğime dair girilmemesi ,saygı duyulması gereken en dipteyken... ne olursa olsun bu çemberden ötesi olmayacak diye. Onu korumayı başarmışım hayret! sonuçları gayet yıpratıcı bile olsa !

Artık hayır diyebiliyorum insanlara ...Hayır ben istemiyorum diyorum .Eskiden gönül kırmamak adına sustuğum(içimden haykırırken) ve hep evet dediğim konularda hayırlarım var. Şaşırıyor insanlar ve, evete şımartılmaya alışmış egoları hayırı duyunca delirebiliyor .Umrumda mı değil!

Ben beni hayır-larımla düşünen ve seven insanları görmek istiyorum 1-2 kişi olsa yeter. Dolu olmasın etrafım beni ısırmak isteyen, ancak sahte gülücükler yollayanlarla...Er meydanında düşmanın bile merti güzeldir.
ilk kez bu yıl hedefler belirledim kendime uzun vadede ve kısa vadede.Kendime bir ajanda alacağım en afillisinden yazacağım içine ki unutmayayım diye.Bu da hayatımdaki ilklerden olacak .devamını yarın yazayım bunalmasın kimsecikler:)

Tepkiliyim...

2009-12-08T23:07:00.003+02:00

Ülkesini seven her insan kadar milliyetçiyim. Bundan utanmadığım gibi entellektüel çevrelere hoş gelsin aman birkaç kişi beni alkışlasın diye de kendime saklayıp söylememezlik etmeyeceğim.Irkçı değilim NE ELİMDE MOLOTOF KOKTEYLİ VAR NE DE FARKLI KİMLİKTE OLDUĞUNU SÖYLEYENLERE KARŞI HERHANGİ BİR ARTNİYETİM.Ülke bütünlüğünü bozmadığı sürece farklılıklar zenginliktir derim.Ben sadece ülkemin gencecik fidanlarına yapılanlara dayanamıyorum.15 aylık anneyim ,evladımın bir sempatizan tarafından molotof kokteyliyle yakılmasını istemiyorum ,oğlum olursa onun hiç sebepsiz öldürülmesini de...bUNLARI YAPANLARIN İSE ALKIŞLARLA KARŞILANIP YARGILANMADAN EVLERİNE DÖNMESİNİ KAHRAMAN OLMALARININ HİÇ İSTEMİYORUM.Bunlara tepki verdiğim için gelen ırkçı söylemlerine ise sadece gülüp geçiyorum.Kişi KENDİSİ NEYSE KARŞISINDAKİNİ DE ÖYLE BİLİRMİŞ...

Önemli not: Bir önceki yazımda belirttiğim tek doz domuz gribi aşısı sadece MEVSİMSEL GRİP AŞISI 2 DOZ OLARAK YAPılmış olan çocuklar da uygulanabilir. herhangi bir yanlış anlaşılma olmasın lütfen...

15. ay dr kontrolü

2009-12-07T13:14:00.004+02:00

Drumuza cumartesi günü gittik. 100 günlük periyot döneminde 900 gr almış kızım ve 8850 gr olmuş. Boyumuzsa 5.5 cm uzamış ve 78 cm olmuşuz. Aşılarımızdan su çiçeği olduk .1 hafta sonra hafif döküntü ve ateş olabilir 2-3 gün sürebilir, dedi hocamız .Onun dışında Zülal'i bayağı büyümüş gördü. Kızım daha üstü çıkarılırken yaygarayı bastı ,Gülbin Teyzesi ağzına bakarken kusacak gibi olunca muayne olayı sonlandı.Yürüdüğü için su çiçeği aşısı kolundan yapıldı. Domuz gribi aşısı hakkında konuştuk biraz .Babamız 1 ay önce şiddetli bir grip geçirince bağışıklığa kavuştuğunu düşünüp aşı olmamıştı. Biz de gayet steril ev ortamında olunca gerek yok demiştik, ancak Çapa'da şu anda 60 yataklı çocuk yoğun bakımın tamamı Domuz gribinden yatmaktaymış. Her 10 çocuktan 7 sinde kronik rahatsızlıklar olsada, 3 çocuk sağlıklı çocuklardan oluşuyormuş. Biz Eylül başında normal grip aşısı olduğumuz için tek doz yaptırın, Zülal'in uzun ve yorucu bir hastalığı geçirecek kadar depoları dolu değil dedi. Bundan sebep olsa gerek, ayda 1 hafta Zinco şurup kullanılacak ve yine ADCE vitaminiyle dönüşümlü olarak Polivit şurup verilecek. Zülal dişleri çıktığı için oldukça sıvı kaka yapıyor dedik bu da beni rahatsız ediyordu, hijyen anlamında idrar yolu enfeksiyonu kapsın istemediğimden iyice siliyorum ancak aşırı silmekte zararlı vajen bölgesini ; çünkü o bölgede olması gereken bakteriler ölüyor. Bunun üstüne ılık su dolu küvet yada leğene tuz at ,onda oturttur 5 dakika dedi. Bu sayede ne temizliğinden, ne de fazla hijyen uğruna verilebilecek zarardan endişe etmezsin. Kafama yattı. Bu arada ilk defa bu sabah klozete oturtma eylemini gerçekleştirmiş olduk.Hadi hayırlısı diyelim. Tepkiler şekillendirecek tuvalet olayını.
Bu arada ilk kez C. tesi günü ''baba ben gidiyorum'' diye 3 kelimelik ilk cümlesini duyduk ağzından. Aynen bu sırada duyunca çok şaşırdık. Artık tüm dediklerimizi anlıyor. Getir götür işlerinde acaip başarılı .Getiremeyeceği kadar ağır olanları sürüklüyor .Azmi takdire şayan desem yeridir. Malesef çok inatçı ıııh dedi mi bitmiştir ne yapsan kar etmiyor.
Bu arada ilk puzzlelarımızı aldık ancak ilgisi pek yok gibi:(Ne yapıyoruz! asla zorlamıyoruz. Dişlerimi sıkmaktan bir hal oldum desem yeridir. Ne zor bir birey yetiştirmek... üstelik kendinde gördüğün davranışsal hatalardan uzak büyütmek ise çoook ama çoook zor. Hele benim gibi sabırsız birisi için öğretmek resmen ateşle imtihan gibi..Örneğin kafasını bir yere çarpınca asla çarptığı yere vurup ah ah dememeliymişiz .Büyüdüğünde bu davranışın sonucu hataları için başkasını suçlamak oluyormuş. Yada bu dönemde ortaya çıkan yersiz korkularına saygı göstermek çok önemliymiş. Yemek olayında da yine devam .Eliyle beslensin; hayır dediğinde bırak.Yazdıkça uzayacak bu liste bunalmadan önce son vermeliyim bu yazıya. 3 ay önce gördüğümüz ve Zülal 'den kısa olan EYMEN bebeğin d. günü partisine gittik dün öğleden sonra (Lise arkadaşımın oğlu).Artık kızımın abisi gibi duruyordu. Erkek biraz iri olmalı dedik geçtik. Bu arada yapılan hesaplamada kızıma 1. 62 cm olacağını söyledi Gülbin Teyzesi ve ekledi:Dr'uda çok uzun değil :)Zülale rol model olarakkendisi mi olsun istiyor derken, ah hocam keşke sizin gibi olsa dedim. Hepberaber güldük.İflah olmazsın dedi eve dönerken Cemil bana. Evet iflah olmam ne yapayım can çıkar huy çıkmazmış...:))

Ka-Ka

2009-12-03T16:16:00.002+02:00

Daha önce de belirtmiştim neredeyse son bir aydır evde Zülal ayaktaysa muhakkak tuvalet ihtiyacında bile beraberiz .Bunun sonucunda mıdır bilmem ama, kızım artık kaka yaptığının bilincinde .Geçen haftadan itibaren kakası geldiğini belirtiyordu hatta bezini kendisi götürüp anneannesiyle çöpe atıyorlardı püüüp diye diye. Ancak dün gece bir ilk olarak sabahın 3. 5 unda gayet ayık şekilde anneee diye çağırınca ne oluyor diye koşturarak yanına gittim elimde bir bardak su ile(gece ballı süt içince doğal olarak susamış mı diyor insan) .ııııh dedi suya anladım içmeyecek ,bende ağzına emziğini verip yatağa attım kendimi. Tam şöyle yastığın altından elimi sokup uygun pozisyon alıyorken derinden bir ses yine annneee dedi. 2 azı çıktı alttan ama üstteki azılardan mı diye beynimde bir sürü düşünce açılmayan gözlerle odaya yeniden gittim .Yok uyumayacak .Aldım yanıma attım benim yanıma,biraz debelenen kızımdan önce iki pırt sesi ardından malum koku geldi. Meğer kızımın kakası gelmiş. alt değiştir ,yeniden emzik ver derken bir baktım hanım çoktan gözünü yummuş . Tabi bende uyku yok. Sabah gözümü açtığımda saat 8 e çeyrek vardı . Nasıl diş fırçalayıp evden çıktım ben bile anlamadım.Şimdi ikilemdeyim çoğu arkadaşım hazır kaka konusunda farkındalık yaşıyorken fırsattan istifade bezden kurtulun diyor,ben erken mi acaba diyorum.Daha önceleri sabah kakalı bezle kalkan ve uykusunda kaka yapan kızım artık kaka yaparken uyanmaya mı başladı acaba ...Banu'nun sitesinde görünce almıştım klozet adaptörünü kullanmaya başlasam çok mu erken olur...Ne yapmalı bilmem ki!

Hamarat....

2009-11-30T00:05:00.003+02:00

En son bu gün peluş kedisinden eşofmanıma yapışan 2 adet beyaz tüyü püp püp diye 2 parmağıyla alıp eliyle süpürünce dedim tamamdır .Aynen teyzeleri!!!

5.30-8.45 arası annelik..

2009-11-24T23:30:00.005+02:00

İki gündür başım acaip derecede resmen zonklama modunda ağrıyor ve akşamları işten döndüğümde beni daha kapıdayken üstüme atlayan bir kız bekliyor. Sanmayın ki aşırı sevgiden! kızım bu ara babası da dahil herkese anne diyor , hadi aileden olanları anlayabilirim desem de , E. teyzesine bile anne deyince resmen ıııı modunda dişlerimi sıkıyorum.E. Teyzesi ise 2 tane üniversite öğrencisi oğlu olunca çok memnun bir küçük kız sahibi olmaktan! Bu durum düne kadar sinirimi bozmuştu itiraf ediyorum. Ancak dün zeytin kırma işine o kadar dalmıştım ki; anneannesiyle oynamaktan sıkılan kızım birkaç hamle yaptı bize doğru ancak bizim yağ olursun diye püskürtmelerimiz sonucunda yüksek perdeden ağlamaya başladı anneee diye...O sırada E. Teyzesi alacak oldu kızımı (tabi anneee deyince artık herkes kendi üstüne alınıyor)ı-ııı diyerek ondan ve anneannesinden kaçıp bana doğru koştu.Sarıldık; başını göğsüme yasladı kara gözleriyle ruhuma bakarken...Öptüm yine burnunun ucunu ,yarım ay şeklindeki burun kıvrımını, alnını ,yanaklarını....minicik, onlarca öpücüğe boğdum onu... hiç ses çıkarmadı memnun ,sadece yasladı başını göğsüme...Akşam usulca içti sütünü yine göğsüme yatarak ve uyudu hemencecik yatağına bıraktığımda .

Bugün eve geldiğimde mutfaktalardı.Taa dışardan duydum Zülal'i .Ben girdiğimde sustu.Annemle konuşmama müsade etti 5 dakika... baktım sonra kahküllerinin altından ,aldım kucağıma yine yaslandı o minicik kestane baş göğsüme...Ah Zülal kız dedim içimden ne yapıyorsun sen bana böyle!Akşam yine bezini değiştirdik koşarak püüüp ( pöfff pis demek oluyor)diyerek anneannesine götürdü beraberce çöpe attılar ,pijamasını giydi yatırdım döndü sağa yok, sonra sola ıııh .Hadi uyu dedim ,yeniden döndü, sonra popoyu kaldırıp oturdu .su mu istiyorsun dedim e (he) dedi.Getirdim içti .Sonra uzattı kolarını aldım;kucağımda oturduk , yasladı başını göğsüme ...uyusun diye sırtına yavaşça vururken, yanağını dayadı birden yanağıma .Başladım öpmeye aynı yerlerden ,rahatladı nefesi hafifledi 5. dakikada uyudu.

Düşündüm 8 den 5 e çalışıyorum .5.30 da yorgun geldiğim evde kızım beni beklediğini belli etmese de, anneannesi hava kararmaya başlayınca anne anne diyerek evde dört dönüyor diyor.Bense yemek yemek, sofrayı toplamak, bazen ertesi günün yemeğini yapmak ve Zülal'le oynamak durumundayım . Bir bakıyorum tam 3 saatlik bir zaman dilimi. Bizde tuvalete bile beraber gidiyoruz .Bazen sıkılıyorum yorgunluktan ,hele de bu günlerdeki gibi baş ağrılarım olursa sesim yükseliyor nadir de olsa.(bu arada annem geldiğinden beri sesim eskiye oranla çok az yükseliyor itiraf ediyorum)Bir bebek 2 yaşına kadar annesine en fazla ihtiyacı duyuyormuş .Acaba bu ihtiyacı yeteri kadar karşılayamıyor muyum ,sadece ona mı ayırmalı bu zamanı onu anlamaya çalışıyorum.Ne zor bir durum bu .Çıkamadım işin içinden bilmiyorum.

Bu gün tam 13 yıl bitti flört dönemimizde.Yav dedim sabah eşime miadın da dolmuyor nasıl iş bu diye:)Ooo bırak bu dünyayı öteki tarafta bile senleyim dedi benden öyle kolay kurtulamazsın !sonrasında ekledi o yıl evlenseydik Zülal şimdi 13 yaşına girecekti diye .Bırak Allahaşkına Cemil ya, dedim :büyümesin sonra kuşaklar çatışıyor(bu ara etrafımdaki herkes ) ben böyle mutluyum.Kıkırdadık bayağı sanki ilk günüydü flörtümüzün... sabahın soğuğunda ,ellerinin sıcaklığı yoktu , yanımda değildin ama yüreğin yetti be Cemil'im !Seni seviyorum...

Aynı dünyada ....Ayrı yerlerde...

2009-11-20T10:44:00.008+02:00

Akbaba ve Çocuk fotoğrafın adı...1 km ötedeki BM Kampına gitmeye çalışan ama ne dermanı, ne de mecali kalmamış bir çocuk ...Yaşı belli mi ?malesef yüzü toprağa bakıyor...belki dört ,belki de iki ... peşindeki akbaba doğası gereği ölsün , hareketsiz kalsın diye bekliyor onu, yemek için..

Bu fotoğraftan geçen hafta ülkemize gelen yabancı bir fotoğrafçıyla yapılan röportajı okuduğumda haberim oldu ya ,keşke olmasaydı diyorum.Görmemek ,bilmiyordum demek daha bir kolay geliyor vicdanıma...Öyle değil midir ki zaten hep yaptığımız..İnternette yaptığım araştırmada fotoğrafın sahibinin Pulitzer ödülü aldığını öğrendim bu fotoğrafla .Çocuk ne olmuş'u merak ederken fotoğrafçının o anı ölümsüzleştirmek adına deklanşöre bastıktan sonra oradan ayrıldığını ve çocuğa ne olduğunu bilmediğini öğrendim.Evet çocuk diyorum yazının başından beri.Adı yok çünkü...Sadece hazin sonu var .Bir de içimde bana bıraktığı inceden bir sızı...Ne kadar önemli dedim kendi kendime bir adının olması ve bir de mezarının ... ağlamak ve Fatiha için.
Fotoğrafı çeken fotoğrafçı ödülü almış almasına ama ancak 3 ay dayanabilmiş vicdan azabına (gerçi ölüm nedeni vicdan azabı mı bilemiyorum ama öyle olmasını tüm kalbimle diliyorum)ve intihar ederek yaşamına son vermiş...
Türkiyeye gelen fotoğrafçıyla yapılan röportajda bu fotoğraf soruluyor Bir fotoğrafçının görevi o anı resimlemektir diyor ,doğal akışa müdahale edemeyiz ki! Neyin doğal akışı ?Oradaki bir çocuk ...Aslanın ağzındaki ceylan yada ne bileyim başka bir hayvan değil!Ço-CuK ...Hani umutları hayalleri olan ,tek derdi oyun olması gereken...Acıları dinmiş melek olan!

Dün Malatyalı bir abiden kendi ailesi yapımı cevizli sucuk ve dut pestili aldım ,kayısı dönerini de o hediye etti.Akşam herkes yattıktan sonra bir heves cevizli sucuğu açtım.İLk lokmada oh be ne güzelmiş derken aklıma geldi bu ölümsüz kare; midemde bir yumruk öylece bakakaldım!

saklambaç

2009-11-09T22:38:00.004+02:00

Bir saklambaç oyunuydu dün akşam oynadığımız ,gariptir karanlık odalara gitmediğini farkettim ilk defa oynarken...İnsanın günlük dertlerini ve sıkıntılarını bir çocuğun gülüşünde nasıl unuttuğunu gördüm.Adam sendeeee bu dert mi der gibiydin:Hadi kovala beni ,beni yakalamak işte en büyük dert sana ,der gibi ;içten güldün her kaçtığında...sımsıcacık güldün...Bir olduk senle, oynarken gözleri gülen sadece oynayan iki çocuk ...mızıkarak hile yaptım perdenin arkasına gizlenerek ,güldüm doyasıya yakalamak için seni arkandan koştuğumda .Mutluluğun ısıttı içimi ,üşümüş müydüm ki?

Bir kalpte iki aşk olmaz demiş ,erenlerden biri;bakıyorum Zülal sana duyduğum his aşk mı!Korkuyorum gözlerine bakarken ,

Sen gülerken içim titriyor nazar değecek diye...

Ya bir şey olursa mutluluğumuz bozulursa diye korkuyorum .

Bir insan başka bir insanı böylesine sevebilir mi Zülal?Hele sadece onun hizmetini görüp ,onun her türlü cefasını çektiği ve bir teşekkür ederim'i bile duymadığı halde...Eğer öyleyse yaşlıları niye sevmiyoruz ki, onlarda bizdenler ...neden bize sevgi yerine ezayı hatırlatıyorlar?

Aklım almıyor Zülal Kız bir çift gülen gözde kalmışım ...aklım almıyor...

Aşk Nedir ki...

2009-11-09T08:14:00.004+02:00

Pazar sabahı saat 7 de derinden annneee sesiyle uyandım.Uyandım da ayılamadım diyelim ,sesimize uyuyamayan annemde eklenince sabahın köründe yarım saatlik bir oyundan sonra anneme :anne ya azıcık uyuyayım mı dedim nazlanarak eski günlerdeki gibi...Annem dayanamayıp hadi yat dedi, ama önemli bir ayrıntıyı! unutmuşum.Zülal Kız gitti geldi başıma adddaaa diyerek.(bu da yeni çıktı işine gelmezse bana addddaaa diyor, anneme anne)Annem kapıyı kapattıktan sonra da kapıya pat pat vurdu addaaa modunda,velhasıl benim uyku yalan şekilde 9'a çeyrek kala kalktım, bebekli kadın ne haddine pazar pazar keyif yapmak diye söylenerek attım kendimi banyoya , Zülal kız oturdu duşakabinin önüne beni bekliyor .Söylene söylene çıktım banyodan , atladı kucağıma .Ya ne oluyoruz demeye kalmadan bir baktım mutfakta masada oturuyoruz cilveleşiyoruz,öpüyorum onu aman da kızım bu sabah annesini mi özlemiş diye.Biranda uysalca tıpkı kedi yavrusu gibi oldu Zülal kız ; normalde öyle seri öptürmezken ,düğme burnunun ucunu ,nanaklarını, gıdısını öptürdü, sonrasındaysa göğsüme başını yasladı.O an sanki biz anne kız değilizde tren garındaki iki sevgilimiyiz len diye düşünmeden edemedim.2-3 dakika başı yaslı göğsümde kalan kızım sonra annesinin gıdısına yüzünü yaklaştırdı ,ağzını dayayıp tıpkı benim öperken yaptığım gibi içine çekti. Ellerde sırtıma pat pat vuruyor. Anlamadım önce yeniden yapınca öptün mü anneyi dedim ,kıkırdadı en zillisinden gözümün içine bakarak .Eridiğimi hissettim bir çift kara gözün içinde...Sonra anne illa ki test edecek ya öp bakayım dedim yanağımın çeşitli yerlerini gösterip ,aynen ilk yaptığı gibi ağzını dayayıp içine çekti.Sırtıma da pat pat vurarak küçücük elleriyle.Aşk nedir diye düşündüm hızlıca,gerçekten neydi aşk?

Şebek...

2009-11-07T16:43:00.003+02:00

Zülal Kız yaşından beridir saçında bant tutmaz oldu ,çeşitli fıskıye denemelerimiz babasından geçmeyince ,tarafımdan saçları kestirilmeye götürüldü .( ben hayatım boyunca kısa saçlı gezmişimdir ve bundan da çok memnunum.En uzun hali doğum sonrasıdır .hele şimdi tekrar üniversitedeki gibi 4 numaradan az uzun)Ancak babamız tüm ağırlığını koyarak HAYIR deyince(bahanesi de evde 1 afacan yeter kimse artık!! ) bizde yeni çareler aradık ve tavşan modelinde karar kıldık .en azından bir süre...Uzun zamandır foto çektirmek istemeyen kızım bu sabah pek şebekti ve bende yayımlaak istedim .

Bu aralar çok huzursuz kızım bakmayın fotolardaki şebekliğe 4 azı aynı anda geliyor,hayırlısı... Bu arada 3-4 gündür evde adooo baba del ,modunda geziyoruz .Yalnız ellerde eşlik ediyor o derece özlem var yani.Ne diyelim bizde Del babası delll.

Artık yorum yok...

2009-11-06T13:24:00.003+02:00

Birşeyler ters giderken farkettim ki yorumlara gelen tepkiler yazılarımı ,dolayısıyla duygularımı şekillendirmeye başlamış.Eğilip bükülmeye başlamışım.Bende kaldırıyorum yorum kısmını.Yazmak istiyorum kızıma sınırsız ve özgürce. Eleştirmek ve görüş bildirmek yada tanışmak isteyenler''snm76@mynet.com'' yazarlarsa kendilerinden haberim olacaktır.Ancak bilmediğim mailleri açmamak gibi bir huyum olduğu için de lütfen konu kısmına Zülal yada blogunuz ,çocuğunuzun adı.....vb birşey yazarsanız iletişimimiz daha kolay olacak .Sevgiyle kalın....

Annesinden Zülale Mektuplar III...Neden rutin...

2009-11-05T12:24:00.004+02:00

Evde tek başınaysan ve daha öncesinden bebeklerle ilgili hiçbir tecrüben yoksa,ilk bebek çok şanssız demektir. Alışkanlıkları olan bir anne ve dünyada hiçbirşey bilmeyen bildiği tekşey olan emme refleksinde bile zorlanan bir bebek.İşte böyleydi bizim dünyamız .Bir apartman dairesinde ..yabancı insanlar arasında...Üstüne kalıcı misafirlerde eklenince dinlenme ihtiyacın oluyor Zülal, eskiden acı kahve eşliğinde günde 1 saaatini okumaya veren Sinem yoktu artık; o gün duş alabilmişse kendini mutlu sayan kadın vardı yada günde aralıksız 3 saat uyuyabilmişse...
İnsana hiç yardım eden olmaz mı ....Günümüz dünyasında çok zor herkesin yapması gereken işleri ve kendine ait bir düzeni var.Hiç kimsesizmiydim ,yooo kendi aile çevrem vardı ama hepsi çalışıyor, ne diyeceksin insanlara bırakın işinizi bana yardım edin mi? olmuyor. Şu anda kendimi düşünüyorum bende kolay kolay izin alamam üstelik de devlette çalışmama rağmen. 4 kardeşten 1 i gelmez mi insanın yanına, malesef gelemiyor. Akşam 9 da gelenin de sana bir faydası olmuyor ki zaten yorulmuş. Eski arkadaşlarda öyle .Gelen olsa da o da ayrı bir telaş ortalık toplu olsun aman birşeyler hazırlansın telaşı insanı daha da strese sokuyor.
Bir gün hiç unutmam tuvalete gitmek için akşam saat 7. 30 a kadar beklemiştim .Kucağımdan bıraktığım anda acaip bir ağlaman vardı ve ben öyle camın önünde dikili ayakta 3 saat babanı beklemiştim.Cemil geldiğinde önce seni vermiş, sonra tuvalete gitmiş sonrasında ise 1.5 saat hıçkırarak ağlamıştım.Yapamıyorum diye ,baban herzaman ki munis haliyle tamam bakıcı istiyorsan alalım dedi, herkes evde annelik yapamaz.Bu sözler üzerine düşündüm Zülal ,hayatta hiçbir zaman savaşmadan bırakmadım bir ipin ucunu.Başarısız olduğum alanlarda bile önce cesurca dövüşmüş , en son yenilgiyi kabullenmişimdir. Dedim ki kendime ;hiç savaşmadın ki ,bıraktın kendini el kadar bebeğe ondan bekliyorsun herşeyi o ise zaten şaşkın... ürkek.. Kalk ,silkin ve uğraş sonuçta bakıcı cepte... Ve o gün hayatımızda yeni bir sayfa açtık senle ben.Tertemiz yenibaştan.Eski o eli maşalı cadıya döndüm yeniden ve kılıcımı pardon Tracy'i aldım elime. İşte böyle oturttuk düzeni...
Şimdi annem var yanımda ,hani sesinde anne diye dizlerini başına gömdüğün ve çok sevdiğin kadın.Bakıyorum ben senin temel ihtiyaçlarını karşılamışsam o senin oyun ihtiyacını karşılıyor ,evin temel ihtiyaçlarını sağlamada yada kendime vakit ayırmakta hiç sıkıntım yok. Dün geldiğimizi öğrenen 3 arkadaş maaile konuk oldu mesela ,E. Teyzen kapıyı çaldı Zülali bana verin de rahatça sohbet edin diye. Bakıyorum senle vakit geçirmeye istekli bana yardımcı çok insan var ,İstanbul'daki gibi değil ...orada sadece sen ve ben vardık.24 saat sürekli içiçe ...Senin benden sıkıldığında kucağına gidebileceğin kimsen yoktu; benim se seni bırakıp biraz nefes alabileceğim hiçbir anım yoktu. O sebeple etrafta birçok yardımcı kimse varken, rutin uygulayan mükemmel anne olamadık diyen yada rutin mi o da neymiş diyen insanlar, bana empati yeteneğinden yoksun ve de çok bencil geliyor.Rutin eğer etrafta kimse yoksa anne tek başına yapabilirim diye boyundan büyük bir işe kalkmışsa işte o zaman rutin, hava kadar yada su kadar gerekli ...

Not : 2 post önce yazdığım yazıda kimi aradığım ve özlediğim muallak konusu olmuş .Pir'imi arıyorum desem ...

hep yazı hep yazı aksiyon istiyoruz diyenlere ithafen kolajı ekledim:)

Annesinden Zülale Mektuplar II...Neden blog! ..

2009-11-04T09:10:00.003+02:00

Benimkisi bir itiraf gibi olacak Zülal ,ama seni çok sevdiğim ve ilklerini unutmama adına kayıt almaktan çok kendim için yazdım ben bu bloğu...Çok yalnızdım sana hamileyken ve seni doğurduğumda...Eski arkadaşların hiçbiri aynı yerde kalmıyor İstanbul'da, koca şehir kazan olmuş sen se kepçe modunda sürekli yer değiştiriyorsun.Ben de öyle bir ruh halindeydim. Evde yengeler de dahil herkes çalışınca ve herkesin kendi işi olduğu için 9 dan önce kimse gelmeyince büyük bir boşluk oluştu bende .Buna koca kişisi bile dahil.Gerçi onun gelmeyişi daha çok ekonomik sebeplerle ay şurda da nöbet tutayım ,ay bunuda yapalıma dayansa bile...Sonuçta gün içinde kendiyle başbaşa olan bir kadın.Tıpkı şu sıkıcı Amerikan filmlerindeki gibi yada Uzak filmindeki gibi akmaya n zaman.Her saniye dakikayla ölçülüyor( fazla abartmaksızın burayı bitirelim)İşte bu duygular içindeyken sen geldin birsürü misafirle ,insanoğlu nankör ya bu seferde kendimle başbaşa olmaya vaktim olmadı bundan bunaldım. Sende pek mutlu değildin ilk zamanlarda.Sanki Elest aleminde uçtuğun uçsuuuuz bucaksız yerleri arıyordun ve seni hapseden musikiyi .
İşte bu dönem ilk olarak Nailenin bloğunda gördüğüm çocuk blogları aklıma geldi. Yalnızlığımı paylaşmak ve öteki annelerin çocukları nasıl diye bakmak için.Onlar ne yapıyor görmek istedim biraz meraktan ve biraz da kaçmak için evdeki konuklardan. Ve Nailenin blog listesine de uzandım.İlk okuduklarım Arda Burcu ve Serminle Çınarın bloglarıydı.Sonrasında ise Banu ve Mirayı keşfettim. Vay be bu blog alemi ne genişmiş dedim gökyüzündeki yıldızlar gibi ...Renk renk her blogda farklı bir liste ve her listede 1-2 farklı anne.O ilk günlerde resmen hatmett
im blogları.Gaz sancısı geçsin diye Serminden gördüğüm sıcak su torbalarını aldım kızımın ayak ve karnına .Ada'nın annesi Yapıncaktan gördüm Tracy'i ve çocukların geceleri deliksiz uyuyabildiğini ve aldım kitabı.Bir gündönümüdür o kitap senin ve benim için.Öyle işte Zülal bir gün Burcuya yazdığım bir yazı ise beni harekete geçiridi. Sessizce takipteydim o döneme dek.Ancak sorduğum bir soruya verdiği bloğunuz var mı cevabıyla neden olmasın dedim ve ben de bir blog oluşturdum kendime...İşte öyle Zülal yazdıkça yalnızlığım gitti ve yine okudukça a aa evet o da böyle dedim kendime.Arkadaşım hatta en yakın arkadaşım oldular bana bloggerler çoğunu tanımasam da.Ben onların hayatına girmiştim aralık bıraktıkları kapıdan ,kapı bazılarının kendi kapısı olmasa bile...
Çok sıkmayayım seni Zülal ,eğer babana benzemişsen zaten çoktan bunalacaksın bu kadarlık yazıyla bile .O sebeple devamı okuduğum bloglar ve sahipleriyle ilgili düşüncelerimi sonra yazayım .Öpüyorum seni o kestane saçlarından ....taaa 15 yıl öncesinden.Güzel kara gözlü kuzum benim...

103. Kayıt... ARAF'ta ... Annesinden Zülal'e mektuplar...

2009-11-03T00:18:00.008+02:00

Zülal ...Söylemesi zor ancak yaşanması çok kolay olan kızım .Bugünlerde hep aklımda Hz Muhammed ve onun kör bir yoksulla olan hikayesi var:Hz Muhammed Efendimiz insanları dine davet ederken, bir kör onun çağırmalarına cevap verir ve İslama geçer ;ancak hergün gelip bir sürü soru sorar:Kimi Peygamber Efendimizi gülümsetir, kimisi düşündürür ...ama bu olay hiç bıkmadan devam eder. Bir gün uzak diyarlardan önemli kişiler gelir ve İslam dinini öğrenmek istediklerini söylerler ,Peygamber Efendimiz onlara anlatırken kör kişi yine gelir ,yine sorular sorar bir iki sorudan sonra; daha sonra cevaplayayım mı cümlesini duyunca çok üzülür ve oradan gider. Peygamber Efendimizse o önemli kişilere İslamı kabul ettirebilse birçok kişi daha onlarla beraber gelecektir ,o sebeple tüm ilgisini onlara yöneltmiştir. Ancak bir süre sonra Cebrail gelir ve Hz Muhammed'e vahiy yoluyla Kör kişinin gönlünün kırık ,dolayısıyla da Allah'ın gönlünün kırık olduğunu söyler .Bunun üzerine Peygamber Efendimiz koşarak gider ve kör kişiden af diler.
Anne niye anlattın diyeceksin şimdi bunu ,sert çabuk sinirlenen bir mizacım olsa da benim gönlümde asla gönül kırmamaktan yana da ondan .Hiç kendime değer vermediğimi farkettim Zülal,aslında bir hiç değil miyiz?Hiçin içinde savaşan ruh ve beden ...Eğer bu biz isek kendimize bu kadar değer vermek niye ,bu kadar önemsemek ve bu kadar önemsenmeyi istemek...Bu gurur niye...Ben hiç kendime değer vermedim ya Zülal ,ezmedim başkasını asla ,ama bir de baktım ki insanlar bana hiç değer vermez olmuş ve ezmeye çalışıyor!Bendeki yumuşama ve hoşgörü bir başkası tarafınfdan güçsüzlük olarak yorumlanıyor... ne saçma değil mi!!!Farklı sebepler... aynı sonuç...Geçenlerde görüştüğüm bir arkadaş söz arasında şöyle demişti: ağır depresyon vakalarında bazen kişi kendini derviş bile zanneder.Çok ama çook düşüncelere sevketti bu söz beni...Acaba o sözleri söyleyen kişi İbrahim Ethem'i tanısaydı, deli olduğuna mı hükmedecekti.Yada Hallac_ı Mansur'u...Velhasıl o ki bir yol ayrımındaydım. Onca dua etmiştim ''Bize taşıyamayacağımız kadar ağır yük yükleme ve Geçemeyeceğimiz kadar zor sınavlarla imtihan eyleme diye.''Ben bu sınavda kaldım Zülal ,aslında şu son 2 yıldır tüm sınavlarda kaldım... o dünyadaki riyayı gördüm ,aslında normal insanlardan hiç de farklı olmadıklarını... Çok güçlüyüm top patlasa yıkılmaz zannediyordum kendimi ,ooo kedi yavrusundan farkım yokmuş, onu gördüm!Mevlana'nın sözü aklıma geldi şimdi 1000 kişilik dergah ,1 kişinin hatrına karnını doyurur diye...Arıyorum o Çok Kıymetli bir kişiyi....Ve özlüyorum...İnsan hiç tanımadığı birini özler mi...
Aslında anlatmak istediklerim çok farklıydı sana ,bak nereye geldik.Annen çok zeki ve bilgili bir kadın ama tembel diyecektim Zülal ,tüm yol gösterdikleri bile atı aldı Üsküdar'ı geçti ,ama annen hala daha kendi atını etrafta otlatmakla meşgul diyecektim...Neler dedim:)

Bloğun işlevselliğini düşünmeye başladım.Kızım okuma ve çiş haricindeki tüm ilklerini yaşadığına göre anlatılacak çok şey var mı, şu sıralar ciddi ciddi onu düşünüyorum! Herkesi takipteyim yorumlarımdan anlaşılmasa da ,ve mutluluk diliyorum ,çünkü ben çok mutlu ve huzurluyum evimde sevdiklerimle....

Hangimiz Anne...

2009-10-27T22:19:00.002+02:00

Şu anda yapmam gereken onlarca işi bir kenara attım, oturup bilgisayara bakmayı tercih ettim yani yine tembellik etmeyi...Öyle bir moddayım ki sanki sualtındayım da herşeyin uğultusunu duyuyorum ve hiçbirşeyin netliği yok gözümde...

Bugün daha önce aldığım çiçek balını beğenmeyip püren (piren de olabilir)balı aldım kızıma ,sütüne katsın anneannesi diye .Bir sevinçle geldim ki eve sormayın gitsin resmen topuklarım kıçıma vuracak şekilde,kapıda bir sessizlik karşıladı beni önce hı dedim anneme ,uyudu dedi .Anne ya bu ne saat dememe kalmadı e ne yapayım kızım Tv servisi gelince uyandı hemen dedi. İyi tamam dedik.!Dedikte içimden de diyorum yalan olacak galiba bizim rutin olayı...0n dakika sonra içerden bir ses anni...Oh be dedim kalktı nihayet.Önce paslaştık inceden yarı gülümsemeli şekilde ;Ben bekliyorum atılsın onda tık yok.Gel kızım dedim kollarımı açarak geldi.Ama garipçe ,sonrasında oynadık yedik içtik derken benim ağzımdan gecenin ilk hayırı biraz yüksek sesten çıktı.Annem ah dedi koruyacak oldu,ben bakış fırlattım ,Zülal annemin bacağına koştu ve ona anne dedi.Halbuki biliyor anneanne demeyi ,daha doğrusu ennenne...Höh dedim annem ;ya bugünden beri anne diyor arasıra dedi ben koptum.

Evet nedir, nedir, nedir ...

10 aylık Ecrin 13 aylık Zülal...

2009-10-26T23:28:00.002+02:00

Mahalleden arkadaşın kızı Ecrin 10 aylık. Tıpkı benim kızım gibi güleç ,yeni emeklemeye başlamış.Onca kıskandırma denemelerime güleryüzü ve Ecrin'e cici yapmayla karşılık verdi Zülal Kız :(Ancak konu annesi değil de ,oyuncakları olunca Ecrin'e Meninnnn!(benim demek)diyerek arkasına alıp saklaması vardı ki hepimiz gülmekten yıkıldık.Küçücük bir girişgahla kızım kendince konuşmaya başladı ,öyle böyle değil hani karşılık veriyor basbayağı .Bu akşam adooo(alo)deyişi vardı babasına ne diyeyim yaşamak lazım anlatınca aynı sevimliliği vermiyor.Ne yazmak geliyor bu ara ne ,ne anlatmak halbuki doluyum anlatmak istediklerimle ve mutluyum aslında belki birazcık tembelim.Gel ilham perisi nerdesin.Yatırır gıdıklarım bir yakalarsam seni de, tıpkı Zülal Kıza yaptığım gibi ona göre hımmm....

Fıskiyeeeee

2009-10-24T18:21:00.003+03:00

resimler konuşsun anne kuş sussun...

utangaç...

2009-10-21T00:06:00.004+03:00

Bu gün iş çıkışında eve gelince haftasonu almış olduğum o küçük ince lastiklerden çıkardım ve kızıma tam 6 fıskıyeli bir saç yaptım.Lastik öyle zor çevriliyor ki saçında, acıyla saçını çekiştirdiğinde ayy ne güzel oldu Zülal Kız dedim.Pek memnun oldu.Anneannesi de bakınca ay ne güzel olmuş benim kızm dedi, bizim ki pek mutlu oldu.Tam çıkacakken E. teyzesi geldi ,bak E. teyzesi kızımın fıskıyelerine dedim.Sağolsun hiç bozuntuya vermeden ;bak bak bak diyerek ay ne güzel dedi.Aşağıda Tutku Ablası biz söylemeden Zülal ne güzel olmuşsun deyince ,işte o anda kızım utanıp başını montunun içine soktu ,yarım gülümsemeli suratla. Ben şaşkın, utanmanın içgüdüsel değil de öğrenilebilir bir kavram olduğunu düşünmüştüm oysa.Ve kızım artık güzelleşmenin iyi birşey olduğunu anlayıp, annesinin beceriksiz fıskıye denemelerine bile gülümseyebiliyor.Not düşmek istedim tarihe güzelce...

Arabesk Günler...

2009-10-18T23:12:00.006+03:00

Bu aralar kendimi vıcık vıcık bir duygu selinin ortasındaki küçük bir tahta parçası gibi hissediyorum.Yani paçalarımdan bile heran, toz yerine duygulu bir iki söz çıkabilir ,öyyyle bir moddayım yani.

İlk kez acil deneyimi yaşadık haftasonu annem, ben ve Zülal kız.Önce Zülal'in ateşlenmesiydi sorun calpol verdim baktım düşmedi, 4 saat aralıklarla calpol -dolven ikilisine döndük.Sabaha doğru ateş düşünce rahatladım .Baktım ertesi günü canavar şekilde oynuyor gerek yok dedim babaya hastaneye götürmeye.Tabi ki gerek varmış, bunu 2 gün sonra hiçbirşey yememe ve yeşil akan sümük takip edince ve annemle bana da grip bulaşınca ,ilk kez hastalık için evin karşısındaki hastanede aldık soluğu.Sevgili Ayten vardı acilde hoş-beş(doğrumu yazdım bilemedim bak)derken bakalım dedi :Annem ve Zülal'de boğaz enfeksiyonu başlamış ama henüz aşağıya inmemiş bende grip varmış.İlk antibiyotik deneyimimizi yaşıyoruz kızımla .Tabi ben hemen vicdan yaptım her nekadar herkes maşallah kuzuya 1 yıldır doğru düzgün ilaç bile almadı deselerde işte öyle garip duygulara kapılıyor insan.

Dün sabah 6 da şakımaya başladı kızım ,ama öyle böyle değil anneannesi iyileştiğine yordu bu durumu ,baktı ki annesinden hayır yok ,gene uykuya dalarak rekor kırdı kızım 9.30 da kalktı.İlk defa....Önce şaşırdım saate, annemde bende keyif bu deyip uyuyakalmışız ;sonrasında odasına gittiğimde oturmuş ejderhasıyla oynuyordu .Bana baktı babba dedi. Ah dedim içimden rüya mı gördün ki:( 12.30 da artık zorla yedirdiğim kahvaltıyı kustu.Yarım kepçe zorla yediği yayla çorbasından sonra ,gittiği komşu annesinden ağlama sesi gelince koşarak kapıyı çaldım ne oldu ağladın mı kuzum demeye kalmadan E.Teyzesi :ne dertliymiş bu kuzucuk dedi ,bıdıbıdı ağlayarak tam 10 dakika anlatmış ,ona en son lafı babba olmuş işaret parmağını E.teyzesine sallayarak.Özlemiş babayı dedi. Ya dedim ben de!. .Saat 3 civarı bir baktım yok ortada ...Zülaaall dedim ıııh ,mutfak balkonunun kapısı aralık oraya geçmeye çalışıyor; nereye Zülal Hanım dedim bana baktı Babba dedi.Ulen dedim kendi kendime acep depresyonda mı ki !Aradım babasını anlattım pek bir ağlamaklı oldu.Saat 5 e kadar yine yemedi, 5 de 1 kavanoz meyve püresini artık ağzına tıktım resmen.Sonrası boş 30 cc süt o kadar .Hastalıktan mı yoksa özlemden mi yemiyor çözemedim:( Yalnız birşey yememeye inat resmen kızımın poposunda şu hiç bitmeyen energızer pillerden takılı olmalı.Haftaiçi anneannenin akşam 9 da uyumasına şaşmamalı .Kadını bitiriyor valla.

Bu arada ille de görelim diyen uzaktaki akrabayı talikatı kırmamak adına yürümesini yayınlıyorum .gerçi merdiven videosunu koyarak hani merdiven çıkan çocuk yürümeyi çoktaaan sökmüştür mesajı vermek istemiş olsam da pek işe yaramamış...

Ya kıyamıyorum kocişimin yazısına-,yıllığıma bile duygulu iki satır yazamamış adam şimdi döktürüyor kızına mı hasret olması lazımmış dilinin çözülmesi için anlamadım ama :) -o sebeple yazısının altına ekleyecektim ama beceremedim.Ah Con con ah ....

MUTLULUK(BabaDan Zülale...)

2009-10-16T23:34:00.006+03:00

Gideli daha 2 hafta oldu .....sanki yıl oldu!!Geçmiş resimlere bakınca anlıyor insan özlemin içimi nedenli kavurduğunu,zaman akıp gitmekte, dün seni annenden alıp elime verdiler sadece dirseğime kadar uzanan küçücük bir varlık...kıpır kıpır ....sana mı annene mi bakacağımı şaşırmış ben .....ne yapmalı zamanı durdurmak için ,nasıl etmeli...bilinmezliğe doğru giderken duygulara gem vurmak o kadar zor ki ,ayrılığa dayanmak...geçer diyor hayat buda geçer;geçiyor izlerini bırakarak.Mutluluk oynamalı insan mutsuzluğu yenmek için ........

Adalet ...

2009-10-16T00:21:00.003+03:00

Adalet nedir ? Adil miyiz yeterince ve bu soruyu soruyor muyuz kendimize. Bence adalet kişinin vicdanıyla başbaşa kaldığında, sergilediği bir davranış için keşke dememesidir.

Hz Ali bir savaş esnasında dövüştüğü kişiyi yere devirmiş, tam kılıcını saplamak üzereyken adam Hz Ali'nin yüzüne tükürmüş. Hz Ali kılıcını bırakmış kalk git deyince, adam :neden öldürmedin beni ya Ali demiş.Hz Ali eğer ben seni öldürseydim ,bunu nefsim için mi ;yoksa Allah için mi yapacaktım bilemezdim demiş . Böylesine büyük bir adalet örneği üzerine o adam İslamiyete geçmiş.

Neden anlattım bunu ,1 ay oldu mu bilmiyorum bir blogger arkadaşla yorumlar üzerinden biraz tartıştık ancak bunu yaparken saygı çerçevesi içinde ve cıvımadan yaptık,Sert miydik oldukça...Kendisini tanırmıyım hayır , tel görüştüğüm olmuş mu hayır ,okurmuyum arasıra ...Geçen günlerde o tartışmalı blogger arkadaş ve ben haksızlığa maruz kaldık.Onun gönlünden geçene kefil olamasam da kendi gönlüme kefil olarak söyleyebilirim ki ,hiç art niyet gütmeksizin ,hiçbir ima yada kırmak ,üzmek amaçlı olmaksızın bir soru sordum .Gayet masumane ...Gülümsedim soruma verilen cevaba önce ,sonraysa gerildim :Gözlerim kocaman açılmış ya ne oluyoruz modunda okudum! 3. kişiler olaya müdahil olmuş veryansındalar ...Onlar tanışıyorlarmış ve o yüzden savunma ihtiyacı duymuşlar.Ne güzel tanışın ,keşke bizde tanışsak ancak biz savunma gerektirecek bir soru sormadık ki!!!Artı soruyu sorduğumuz arkadaşımız ise kendini her konumda savunacak kadar güçlü bir kişilik ,ama o da gülmüş geçmiş soruya .Sonuçta bizim sabun köpüğü sorumuz, yorumsal anlamda krize döndü ,aynı soruyu sormamızdan muzdarip biz iki tartışmalı blogger aynı şeyleri düşünüp aynı şeyleri söylemeye çalıştık Fırsat bu fırsat deyip birbirimizi sokmaya değil. Ama öğrendim ki aynı anda aynı şeyi anlatmak yada adalet terazisinde tartmak da pek de hoş karşılanmıyormuş.Gerçi ben olayı sonuna kadar takip edemesemde sonradan anlatılanlar hiç de hoşuma gitmedi. Üniversite mezunu kariyer sahibi insanlarız neticede, cahil kadınlar değiliz ki bu tür bir olayla anılalım.Esef duydum ve haklıdan yana oldum.Hep de olacağım...Sadece blog sahibi ve soru sorduğumuz sevgili candan arkadaşlarım için üzüldüm.O kadar ...Onlara yeniden üzüntülerimi iletiyorum .

Bizim buralara kış geldi....

2009-10-15T13:21:00.004+03:00

Bırrr diyerek boynumu omuzlarıma çekmiş , hindi modunda ,burnum akmakla akmamak arasında gidip gelirken ve montumla işyerinde oturup hala üşürken yazıyorum bu yazıları...Yav bir hava bu kadar mı değişken olur ya ,haftabaşı yazlık adam gibi kıyafet getiremedim diye hayıflanırken ;şimdi en ölü balık bakışımla unutmuşum buranın kışlarını diyorum.Bu gün 15 Ekim kaloriferlerin yanma günü normalde inşallah bizimkilerde yanmıştır da (d.gaza ve kombiye geçmeyen tek sitede oturuyorum)şöyyle kemiklerim ısına ısına uyurum bu gece. Malum bekar hayatı yaşıyoruz sevgili kızcağızım ve annen sen üstünü çok açıyorsun diye çareler ararken ,çareyi 2 kişilik yorganı senin beşiğine örtmede buldu .Tabi ne oldu evdeki sınırlı sayıdaki yorganı sana verince ve de anne senin yorganınla örtünemediği için (yüzölçümüm fazla geldi)anneanneyle yattı ve bummm burnu iflas etti.

İş çıkışı gidip kendime yorgan alacağım en çiçeklisinden ki baharı hatırlatsın bana...içim üşüdü zira ,gerçi soğuktan mı! ....kocasızlıktan mı!!!! .....bilinmez ama . Özledim be !Tamam bitiriyorum bu yazıyı...

Sağ yanım eksik mi...

2009-10-13T21:24:00.005+03:00

İşe başlayalı daha bir hafta bile olmadan bir yanım eksilmiş gibi gelmeye başladı .Evde olduğum zamanlarda hadi artık uyusun diye gözünün içine baktığım çocuk değil mi bu gece kollarıma aldığım .İtiraf ediyorum ki ilk iki gün çok iyiydi ;yorulmuşum dedim ,bunca zaman tek başıma çocuk büyütmekten .Ama dün eve 1.5 saat geç gelince ,kızımla ancak 2 saat zaman geçirdik ki ağlamak geldi bugün içimden, oynayamadık dedim doyasıya ...kokusunu çekemedim içime .Beraber geçirdiğimiz 1 yıla inat görüşemeyecekmiyiz artık dedim. İki aydır annenin gözünü göster dediğimde gözümü ,burnu nerde dediğimde burnumu gösteren ,hani diş diş dediğimde ağzımın içine parmağımı sokan kızıma son bir haftadır hiçbirşey öğretemediğimi farkettim .Sadece sarılıyoruz birbirimize ,ama öyle böyle değil o da benim boynumu sarıyor küçücük kollarıyla kocaman ve yalıyor yanağımı .Arada omzuma yada çeneme diş geçirmiyorda değil hani ama çok sevgiden diyorum kendi kendime ;acıyla 2 diş izi çıkmış omzuma bakarken...Peki sarılmak yeter mi günümüz çocuklarına? anneme soruyorum o zaman bana ne zaman ağzımı gözümü öğrettin diye ...annem gülüyor bana daha şimdiden yarış atı görüyorsunuz çocuğu diyor, ağzını gözünü gösterince mi daha zeki olacak ,herşey tekrarla alakalı .Sen 4 yaşında öğrendin diyor biz sana öğretmedik ki hiçbirşeyi, peki sen zeki değilmiydin! Sev sadece sev onu diyor bana onun istediği bu ,bende çaresiz öyle yapıyorum kısıtlı zamanlarda ki onu bile tam yaptığımdan emin değilim zira...

Evereste tırmanış...

2009-10-11T20:48:00.002+03:00

Anne İŞ'te...

2009-10-08T21:11:00.003+03:00

Bu gün Ç.Kalede ki ilk iş günümdü.Zülal dün anneme ne yemek yerken ne de uyandığında gitmeyip sürekli bacaklarıma yapışınca çok korkmuştum işin açıkcası.Annem bile anladı herhalde gideceğini dedi ancak bu sabah umulduğu gibi olmadı çünkü kızım annesi çıkarken uyuyordu.Bir öpücük kondurdum sıcacık yanağa gözlerini açtı hemen,yan çevirdim ve hoop gözler yine kapandı ben de evden usulcacık çıktım.Evet annem babam ben ve kızımlı günlere başladık.Gerçi babam kivi toplamak için ekim sonuna kadar kalsa da biz annemle beraber Ç.kale'deyiz artık.Ç.kale'de herkes ve herşey aynı bilgisayarımdaki müzikler bile :)bu gün dedim ki kendi kendime ne güzel zaman sanki burada durmuş....İstanbul'da ki bitmeyen tik taklar yok .Çilek aldık pazarın köy kısmından ve inanamayacaksınız bu yıl yediğim en leziz çileklerdi,keza muz da öyle .
Her yer kedi köpek kaynıyor acaip arsızlar üstelik, balkonda pisi pisi demek yeterli.Balkonun altında toplanıyorlar.Bu sabah işe giderken minicik kedi yavrusu kadar köpek tarafından takip edildim ,ta ki kaldırımda oturan bir amcayı keşfedene kadar , adamın ceplerini koklamaya başlayıp beni terketti ya o da ayrı mevzu:) bir ara aklımdan çantama koyup aşılarını yaptırdıktan sonra evde mi büyütsem fikri geçse de, sokakta köpeklerin özgür ve mutlu olduğunu düşünüp bu fikrimden vazgeçtim. Her bahçe ayva ve narla dolu sarı ve kırmızı en çok Zülal açısından iyi olacak sokak ve yeşil kavramını öğrenerek büyüyecek kızım ileride solucan gördüğünde ayyyy diye çığlık atmayacak en azından:)
Kızım hiç huzursuz olmamış annesi işteyken anneannesiyle oynamışlar mutlu mutlu 3. kez aradığımda annemden yediğim artık arama ,oyunumuzu bozuyorsun azarıyla karşılaşınca dumura uğramış şekilde aramayı kestim.Akşamsa annem Zülal'i alıp iş çıkışıma gelmişler kızımın beni görünceki gülüşü çoook güzeldi beraber 1 saat parkta kaldıktan sonra güle oynaya eve geldik ve malesef uyuyana kadar annenin boynundan inmadi.Ara ara dellenip boynuma atıldı küçücük kollarını sımsıkı sardı dişlerini sıktı gülen gözleriyle bakıp sonrasında öpmeye daha doğrusu ısırmaya çalıştı .
Artık ek gıda başlangıcındaki mercimek aşkı bitti asla ağzına sürmüyor desem yeridir.Annem belki de bıkmıştır diyor bakalım.
Hayat...çok ilginç ,bazen kendimi kuru bir yaprak gibi hissediyorum rüzgarın önüne kapılmış giden...Ne kadar da tutunmaya çalışsam bazen meltem esiyor onun ılık esintisiyle salınıyorken ,bazen bir bakıyorum tayfunun ortasında kalakamışım yine ayakta yine inadına mutlu yine de gülümsüyorum hayata .Kocam; canımın diğer yarısını İstanbul'da bırakmış olsamda :(Seni seviyorum Cemil taaaa 95 temmuzdan beri...Hani şu Scorpions t-shirtlerin siyah kotun ve yeşil gıcık model Ray-Ban'larını taktığın günlerden ...
Bu arada arkadaşlar Zülal'in yürüyüp yürümediğini soruyorlar kızım yürüyor bayağıdır:)pıtırcık adımlarla video yok röntgen ve topuk olayından sonra...

babamızın cebindekiler...

2009-10-04T12:52:00.003+03:00

Babamız bu sabah cep tel fotoğrafları bilgisayara aktarınca küçük bir şok yaşadık.aaa kızımız kel miş dedik ilk önce sonra güldük ,ne kadar da büyümüş!! dedik sonra şimdi kocaman.Aslında zaman ne kadar çabuk geçiyor değişimin izlerini küçücük bir insanın 1 yılına bakarak da görebilmek mümkün.Tabi bakmayı istersek...Çok yazmak istemiyorum hani o duygulu ;Cemil'in deyimiyle duygularımdan gözyaşı sızdığı zamanlardayım zira... öpüyoruz herkesi ve kalbine dokunmak istiyoruz ılık esen bir meltem misali...

Tatil Dönüşü bırrr

2009-10-01T22:20:00.006+03:00

tatil ...1 yıl özlenesi kısacık süren tatil bitti :( pazartesi gecesi döndük.Aklımda kalanlar neler : Zülal o kadar alışmış ki kahvaltıdan sonra yüzmeye gitmeye son gün toplanmak için odaya döndüğümüzde bayağı mızıldandı.Kızım giderken zorlansa da dönüşte anneye hiç eza etmeyerek 9-10 saatlik yolculuğu mutlu şekilde bitirdi.

Cumartesi babası çocuk havuzuna sokmuş Zülal'i ,baktım pek mutlu bizim bıcırık havuzda bir o yana bir bu yana koşmaya çalışıyor(35 cmlik havuz derinliği)can simidinin içini çıkaralım dedim Cemil'e öyle daha kolay hareket eder bizde serbest oluruz .Cemil bir heves koştu kesti iç kısmı Zülal'i koyduk baktık şen kahkahalar eşliğinde bir o yana bir bu yana gidiyor derken ,bir an kafamı kaldırdım başka bir yöne baktım sonra Zülal'e döndüm ki ayaklar havada kızım yüzmeden dalmayı öğrenmeye çalışıyor, Cemiiil derken reflexsel olarak kızımı bacaklarından tutup havuzdan çıkardım.İnanamadık Hiç su yutmamış sadece şaşkındı,hiç ağlamadı bile .Ancak asla dedim Cemil'e bir daha bırakmam çocuk havuzuna ertesi gün iyide olmuş dedim Polonyalı küçük Suzanna yı annesi çırılçıplak halde (herkes mayoya dikkat ederken)havuza soktu ve yetmezmiş gibi çişini havuza yapn kızını havuza sokup çıkararak alt temizliğini de yaptırdı .uyarı geldi otelden ama baktık öğleden sonra yine aynı sahne :(

Bu arada kızımın öğlenleri şezlongta uyumasını ne kadar da rahatsın diye yorumlayanlarda oldu maille .Rahatlıktan değil aslında ben 4.5 5 ayından beri nerede olursam olayım eğer uyku saati gelmişse muhakkak Zülal'i uyuttum ,ille de yatağında uyutmadım ve bu da onun ödülü oldu.Tanıştığım bir anne bana hayret etti onun 4 yaşındaki ikizleri sahilde çıplak ayak yürümez ve annelerinin kucağından inmezken , ben Zülal'den çıplak ayak yürümesini isteyince ve kızımda güzelce çıplak ayak koşturunca nasıl yani dedi .Kendisi 4 yılda ilk defa tatile çıkmış ,resmen 2 bavul taşıdı hergün sahile .İyi yüzücü olduğu halde,çocularla asla bel seviyesinden öteye gitmedi can simitleriyle ve 4 yetişkin gelmişlerdi tatile çocuklardan dolayı.Çok ilgi böcüüydüler be ,herkesin anneliği tabiki kendine ama ben asla aman ona dokunm ,aman terledi ,aman ....olamadım böyle bir anne .Benim özgürlük anlayışımda bu işte .O bir birey kendi istekleri ve seçimleri olmalı ,güçlü özgüvenli bir karakteri olmalı.

Yemek için dr elinle besle ve kendisini eliyle beslemeye izin ver dediği için otelin mama sandalyesinin ön kısmına kağıt servis koydum üstüne ise kahvaltılık yada pilav ,köfte ,makarna domates kızım neyi işaret etmişse koydum ve onun döke saça yemesini daha doğrusu yememesini seyrettim(bazen çatal kaşık istedi onlarla yemeye çalıştı bazen eliyle) asla zorlamadım aç ağzını diye, bırakınca indirdik sandalyeden ,koşturdu ortada .Hoşlanmayan turist teyzeler ve amcalar oldu ,hoşlanmayanlar bakmasın deyip geçtim.Yalnız bir turist çift 2. gün bizim gibi yapmışlardı. Kızım otelde kaldığımız dönemde mama sandalyesi sendromunu aştı .Dün gittik babasıyla ,onun seçtiği mama önlüklerinden aldık .ve 2 gündür çok şükür mama önlüğüyle yemeğe başladık . Artık lekelere son diyeceğim bende inşallah. .Bir de tatilde şunu farkettim ki eğer çocuklarının peşinden aman düşme ,yapma ,gitme, hadi sen de ye diye koşturan bir aile varsa %60 Türkdür :)

Ha bu arada nerde bir sarışın oğlan kızım ordaydı .O sarışınlara bayıldı ,turist amca ve teyzeler de ona .Armut dibine mi düşermiş ne:)

Bu arada çok yoğunum o sebeple herkesi okuyor haberdar oluyorum ancak kimseye yazamıyorum.Affola...

Tatil bekle beni yine Eylül'de....Soğukmuş İstanbul ;Cazibeli Kırmızılı Kadın ,..omuzlarına etol almış da haberimiz yokmuş...

tatil ikinci yarı...bir garip haller...

2009-09-25T22:10:00.004+03:00

Tatilimizin ilk yarısında Butik Otel sınıflandırmasında ,ancak pansiyondan bile rahatsız olan otel maceramızdan sonra ,aynı fiyata şu anda gayet iyi bir otelde kalıyoruz .İlk kaldığımız oteli kimsenin canı bizim gibi yanmasın diye daha sonra Sermin'in gezi sitesinde ayrıyeten anlatmak boynumun borcu oldu.Anlatmak istediğim öyle çok şey var ama kafam bölük pörçük düşüncelerle dolu .Hiçbir şey yok aslında yüzlerce ayrıntı var...

Sabah erkenden yüzüyoruz yaza dair son günlerde, öğlen sıcağında ise kolajın alt tarafında görülen alanda yatıp uyuyoruz .Sessiizz her taraf huzur içinde bir ben sıkıntılı ,çok değil 10 gün sonra kızımla İstanbul'dan Çanakkale'ye doğru ayrılacağız; süresi belirsiz bir zamana doğru...Baba İstanbul'da ...Anlatmak istediğim boğazımda düğümlenmiş kelimeler ,midemde taş gibi bir sıkıntı ,aklımda kızımın gülüşü şen kahkahaları...Bir de gariptir tüm gün aklımda bu sabah ilk kez gördüğüm Türk çift var.Öğle sıcağında adam şortlu ,üstü çıplak ,2 oğluda öyle ...Genç kadın ise uzun eşofman ,kısa kol siyah bluz havuz kenarındalar. Ne bileyim işte öyle bir garip hallerdeyim.

Tatilden Kareler...

2009-09-23T22:32:00.006+03:00

Şu tatil denen zaman ne kadar da çabuk geçiyor ,kocamannn bir yıl bekliyorsun ve bir de bakmışsın yarılanmış bile .Berbat bir otelde, ama çok güzel bir yerde bolca yüzerek tamamladık ilk yarıyı.Bir bebeğin uyku rutinine sahip olmasının avantajını yaşadık, öğlen şezlongta sanki yatakta gibi uyuyan kızımızı bıraktık havluya sarıp ;engin derinlerde yüzdük ,yüzdük... ve yine yüzdük (Havuza hiç girmedik blogger tecrübesine göre havuz eşittir hastalık dedik)o kadar ki hiç güneşte kalmayan bendenizin omuzları yüzerken güneş yanığı olup bolca desitin koktu.(ne kadar iğrenç koku o :)

Tatilin tek kötü yanı kızım hiç acıkmadı .Deniz suyu yutmasına bulduk sebebi ishaliz bu aralar .Halsiz ve sinirli...Umarım geçer biran önce ....

Tatiiiile gidiyos, Adiyoooosss!

2009-09-18T12:52:00.001+03:00

En sonunda beklediğimiz tatil vakti geldi çattı.Zülal'e de bir çare bulursak kano yapacaz kocişle!!!

Köpeklerde ağlarmış!...

2009-09-15T23:07:00.005+03:00

Asfalttan ayrılıp; tozlu ,toprak bir yola sapmıştı araba .Kucağında kızıyla oturan ben heyecanlıydım.Geçen yıldan beri görmek istediğim bir yoldaydım çünki.Önce başıboş köpekler karşıladı bizi ,havlayarak...Korktum .Cemil arabadan inmişti, keşke camları kapatsaydım diye geçirdim içimden ,ya birisi kapıya atlarsa...Bu duygularla camı daha yukarıda olduğu için ,kızımı öteki tarafa geçirdim.Annelik içgüdüleri işte ...Ve sarı kocaman çizmeler giymiş ,üzerinde yarısı kirli iş önlüğü ve traşsız ;saçı sakalına karışmış bir işçi kapımı açtı.Gelin sadece hoşgeldin demek istiyorlar size dedi.Korkarak Cemil'i aradı gözlerim başıyla onayladığını görünce Zülal'i aldım yavaşça arabadan indim.Adam önde ben arkada kocaman bir köpek sürüsünün içinde ilerlemeye başladık.!Hepi topu 10 adımdı aslında ve evet işte geldik Yedikule Hayvan Barınağına.İçeri girince bando mızıka havasında havlama sesleri ve etrafımızı saran kalabalık arttı.Cemil kızı aldı ,ben bir anda elini tuttum sıkıca .Bana baktı gülümsedi.Adam ;sizi Meral Hn a götüreceğim dedi ,o yolu açtı biz ilerledik.Her renk, her cins onlarca köpek... bazıları tasmalı çoğu serbest .Hepsinde aynı haykırış.Hav hav hav...Kendi sesini duymakta zorlanıyorsun.Tam Meral Hn'la tanışmak için son adımımı attığımda aramıza bir kangal girdi.Ve bir ağlama sesi duydum ama nasıl bir feryat.Tüylerim diken diken ,yüreğimde bir acı.Bu bir ağlamamı dedim uzatılan eli sıkarken ,kendi adımı söylemem gereken anlarda. Baktı sol tarafa ,gözleri buğulandı ,evet bugün onu surların dibinde bulduk dedi.ne güzel gözleri var değil mi? O çok güzel bir Husky idi ve ciddi anlamda ağlıyordu,belki terkedilişiydi onu öyle ağlatan belki daha önce görmediği bu kalabalıktı.Bir daha hiçbirşey aynı olmayacak diyordu içindeki ses sana ait sıcacık bir ev ,sana dair mama kabı ve sadece sana özel bir sevgi.Yok artık bundan sonra hiçbirşey eskiden doğal olarak verilenler için bile savaşacaksın.
O arada aramızdaki koca kangal ayaklarımın önünde oturmam için işaret edilen taburaye işedi. Oturmadım ,zaten otursam kucağıma gelecek gibiydi.Sürekli pantolonumda kafası.Elinde olmadan ürküyor insan ,anlamış herhalde Meral Hn. hiçbiri ısırmaz hepsi geveze sadece deyip güldü.Kızıma baktım ,çok cesurca etraftaki kalabalığı seyretmekte hatta kendince birşeyler mırıldanıyor.O anda önümde duran masada oturan küçük köpek (seterdi galiba) dikkatimi çekti.Ona baktığımı gören Meral Hanım içten bir gülümseyişle Zülal'e, bak o da senin gibi yürüteçe biniyor deyince arka ayakları olmadığını farkettim.Neden ,ne olmuş diye soramadım anlatacağı hikayeye dayanma gücüm varmıydı bilemedim.Başını okşadım kafasını kaldırıp gözlerimin içine baktı .Çok şeyler konuştuk onunla o anda, Ama sessizdi...Bak dedi bana ,neler yaptı sevmeleri için kırk takla attıklarım.Belki döverek kırdılar belimi belkide sokağa attılar kendimi en güvende hissettiğim zamanda ve sarhoş bir şöförün arabası ezip geçti sadece ayaklarımı değil yüreğimden de birşeyleri...
Işıl ışıl yanan gözleri vardı Meral Olcay'ın,kırklarının başında ydı.Güçlü mağrur ve bir anne kadar şefkatli. Bana baktı ,anladı korktuğumu. Sadece sevgi istiyorlar ,sana sokulmalarının yegane temeli başlarını okşatmak dedi. Esirgeme lütfen elini...O an kangalın pardon Cesur'un yakarışına dayanamayıp tuttum başını okşadım.oOOO bando ve mızıka daha da arttı ne oluyor dedim korkuyla .Kıskandılar dedi.Yanıma gelen Griyi sevdim sonra usulca, kafasını kaldırıp kaldırıp Zülal'e bakıyor ,ıslak burnunu kızımın ayaklarına sürtüyordu.Dayanamadı Cemil sev kızım dedi bak cici.Kızımın eli kayboldu Grinin tüyleri arasında .Baktım gri mutlu, Zülal daha mutlu. Eve geldiğimizde ilk defa çi-çi dedi usulca suratında gülümseyişle .
Arkamızdaki tel örgü arkasında küçük bir Husky ve bir tarçın rengi daha köpek vardı Zülal sevsin diye resmen 2 ayak üstündeydiler. Birini sevince diğeri kavgaya tutuştu. En komik an ise arka ayakları olmayan yürüteçteki seter bisküviyle beslenmeye başlayınca _başka birşey yiyemiyor çünki_diğerlerinin kopardığı yaygaraydı.Neden bize yok diye.Uzun boylu küpeli genç adam kızdı onlara: susun bakayım ,o hasta vericem ona bisküvi tabiki. Ve inanılmaz şekilde sustular.Ben şakın !!nasıl yani modunda...Meral Hn içerideydi bize broşür almaya gitmişti. Ama işleri uzun sürünce görüşemedik tekrardan,yaklaşık yarım saat sonra dönelim dedim Cemil'e ,yine geliriz.
Benim gördüğüm Meral Hn dahil 3 hoş bayan (hepsi gönüllü) ve 2 genç adam ,2 de işçi.2000 köpekle başbaşa.İnternet sitelerinde yazılan acil ihtiyaçlarından sadece 10 adet b. boy kovayı karşıladık bu gidişimizde .Ama yeniden gitmek istiyorum oraya Zülal bilsin hayvanları sevmeyi ve görsün istiyorum onların gözündeki sevgiyi.Hatta siz sevgili bloggerler korkup gitmeseniz bile_ki aslında yersiz olduğunu ilk 5 dakikada anlıyorsunuz_gönderin 1 adet çöp kovası,battaniye,eski gazete ,yada enjektör alın 1 paket,1 kutu antibiyotik yada 1 kutu bebek maması ,bisküvi ...Eminim herkesin göndereceği birşeyler vardır. Görmezden gelince onlar malesef yokolmuyorlar ...
Fotoğraf makinesiyle gitmiştim oraya inerken korkunca çantayı arabada bırakmıştım.Orada gidip alayım 1-2 fotoğraf çekeyim demek utandırdı beni,sanki onların acısını sömürecekmişim gibi.Ama söz bir dahaki sefere ...

Küçük Zuzu Uyanmış...

2009-09-14T13:14:00.003+03:00

Aaaa benim kızım yoksa küçük bir zuzu olmuş da annesinin haberi yokmuymuş?Bu kızımın bebeklik sonrası ilk pijaması.Geçen yıl tüm kış zıbınlarla gezince ayrıyeten bir pijamamız olmamıştı .Geçen kışlık alışverişi yapmak için gittim arkadaşa dayanamadım aldım .İlklerin heyecanı ya yine dayanamayaraktan sizlerle paylaşmak stedim:)

Darıca Kuş Cenneti yada Hayvanat Bahçesi

2009-09-13T11:03:00.007+03:00

Temmuz ayında yemek sorunlarıyla başetmeye çalışırken bir de baktık ki kuşlar en büyük kurtarıcımız olmuş.Kızım içeride yutmamak için direnirken ,balkonda martılara ve karşı apartmanda ki taklacı güvercinlere bakarken lüp lüp lokmaları yutunca babası ,Darıca'ya gitmek şart oldu artık dedi.Merak ediyorum nasıl tepki verecek diye.Fikir babadan çıktı ama ,sadece fikir halde ...Olayı olgunlaştırma ve planlama görevi yine bana düştü.Babamızdan da müsait olduğu bir haftasonu randevu kapınca ,pazar sabah saatlerinde kalktık gittik.Darıca'ya otobandan gitmek yolu oldukça kısaltıyor, ancak biz Bayramoğluna gelince tam yerini bilemediğimizden bayağı gidip yazlıkların olduğu köy yollarına sapmışız .Neden diyeceksiniz, hani kuş cenneti ya ,yol kenarında ne işi olur ;şöyle kır da bayırda olmalı diye bekliyoruz açıkca.Sağolsun sorduğumuz herkes 2 km geride diyor git git bitmiyor derken ,Yapı Kredi Eğitim Merkezi Binasının orada küçük bir tabela Darıca Kuş Cenneti diye .Arabayı karşıdaki otoparka bıraktık ve 15 ytl ödeyerek (kişi başı)içeri girdik.Bu arada söylemeden geçemeyeceğim; bir yer turistik olmaya görsün yarısı gecekondu ,yarısı lüks bina altyapı yok planlamasız bir kasaba daha.Ne köy olarak kalmış ne şehir olabilmiş .

Girişin küçüklüğü nasıl yani, bu kadar küçük müymüş diyerek başta hayal kırıklığına uğratsada bizi ;içeri girince aslında bayağı büyük olduğunu gördük. Botanik bahçesi ve hayvanlar içiçeler. Bilet parasını verince sizin elinize bir kroki veriyorlar hangi hayvanlar ve hangi bitkiler nerede diye .

Biz doğal olarak kuşlardan başladık gezmeye ,daha çok tropikal bölge papağanları vardı büyük tel kafeslerin içinde .Kızım renklerine bayılsada uçamadıkları için hareket etmelerini bekledik bayağı.Çok parlak renkli olanlar kızımın en çok sevdikleriydi.Kuşlar bölümünde ve diğer bölümlerde gezinirken dikkatimizi kimi bölümlerin bakımının okullar tarafından yada kişiler tarafından karşılanması çekti.Bu da sosyal sorumluluk açısından ve böyle bir yerin devamlılığı açısından çok önemli ,takdirle karşıladık .

Cennette devekuşları cinsleri oldukça fazla ve birden fazla yerdeler Biz hata edip krokiyi takip ederek iğrenç kokulu bir bölgeye geldik ki, resmen burnumun direği kokudan sızladı o derecede diyebilirim. Siz siz olun en köşelerdeki devekuşu kafeslerinin yanına asla gitmeyin.Sürrüngenlerin ve balıkların olduğu yapılar ise bizi çok şaşırttı .Küçük dar kulubemsi girişler ve içeriye güneş girmemesinden oluşan rutubet ,yer yer koku(sidik kokusu gibi) ,kimileri çatlamış kafes camları ve bakımsızlık beni çok üzdü.Daha ferah bir mekan daha çok çeşit ve daha temiz bir alan bekliyordum .Aynı bakımsızlık ve koku ayıların olduğu alanda da vardı ,orası devekuşlarının olduğu alandan da kötüydü biz yanlarına gidemeyip üstten bakmakta bulduk çareyi..Jaguar ve leoparı ise niye camlı kafese koymuşlar aslanlar gibi niye açıkhavaya konmamışlar şaşırdım.(Belgesellerde seyrediyoruz böyle bakımlı hoş hayvanat bahçelerini resmen bizimkileri görünce dumura uğruyorum)Bence hayvanat bahçeleri ülkelerin gelişmişlik göstergelerinden biri.Penguenler bulunması zor bir noktada, bayağı dolaştık diyebilirim ancak havanın sıcak olmasından dolayı kendilerini bayağı içeri çekmişlerdi .Yakından göremedik yani ve itiraf edeyim daha büyük hayvanlar olarak beklerken penguenleri bayağı küçük olduklarını görünce çok şaşırdım.

Hayvanat bahçesinde fil ve zürafa yok .Tek zebra var o da şaşkın.Oldukça çeşit maymun var hatta bir tanesi yeni doğurmuştu çok tatlıydı.Maymunlar verilen yiyeceklerden sanırım acaip yakındılar ,biz yaklaşınca kafesin önünden ayrılmadılar.Ancak içeri girerken hayvanlara ancak oradaki satış yerlerinden alınan yemlerin atılması gerektiği söylensede, malesef satış kulubeleri boştu ve hiç yem satılmıyordu .Dolayısıyla yurdum insanı elinde ne varsa hayvanlara vermeye !!çalışıyordu.

Karaca, Zülal'in maymunlardan sonraki bayıldığı hayvandı.Çünkü benim etraftan yolduğum otları elimden yiyince,tel örgü boyu ben nereye gittim o geldi .Çok sevimliydi ve ulaşılabilirdi.Midilliler yine karaca gibi ulaşılabilirdi ve yelelerini sevdiriyorlardı.Kızım dokununca çok şaşırdı.Ben bir ara midilliye bindireceğim Zülal'i desem de Cemil 3 yaşından önce anlamaz deyince vazgeçtim.Keçiler ve koyunlarda yakın ve ulaşılabilir olunca Zülal bayağı eğlendi.

Mekan büyük bir araziye kurulu olduğu için yazın sabah gidilmesi daha uygun olur, biz 11 gibi oradaydık .Öğle sıcağına denk geldik ve yokuşlarda biraz zorlandık.Yaklaşık 4 saatte turu tamamladık .Sonrasında dinlenmek için kafeterya bölümüne oturduk .Komiktir köfte ekmek ve hamburger kalmamıştı .Birtek ben alabildim hamburger ,köftesi elde yapma(acaba ne eti!!) gibiydi tamamen yiyemedim.(yani öyle bir tesiste öyle yemek kalitesi)Dışarıdan getirmemiş olmamıza hayıflandım açıkca.(yasak ama)

Fotoğraf makinemizin şarjı bizi yarıyolda bırakınca çok üzüldük .Benim hatam tabiki:( Su samurundan(oraya da çok yaklaşılmasa iyi olur) tutun da timsahlara kadar çok çeşitli hayvanlar var.Bence fiyatı da çok uygun sadece şehre uzak oluşu daha fazla ziyaretçiden mahrum ediyor Cenneti.Eskiden Gülhane parkının içinde var dı şimdi var mı bilmiyorum ama orayla kıyaslanamayacak kadar güzel .Yeşil, dışarıdan bakılınca dar alanda yüksek duvarlar sizi karşılıyorken içerisi yemyeşil .

Darıca kuş cennetinden...

2009-09-12T17:35:00.001+03:00

Fotoları yayınlıyorum ki artık yazayım...

ıssız kapkaranlık bir gece...

2009-09-10T23:38:00.007+03:00

Canım ,aslında daha 2 saat önce anlattım güzel komik anılarımızı kızımın kutladığımız ilk doğumgününe dair ,daha da anlatacaklarım vardı ta ki seni Ntv de seyredene dek.O 8 dişinle gülümseyen fotoğrafın yayınlandı önce ,sonra tıpkı kızımınki gibi pembe ,kenarları fırfırlı mayon ,her karede gülen yüzün ....Şimdi nerdesin ?Annenin o güzel kokulu göğsünü bıraktın bir çamur bataklığında en uzun uykuna mı yattın?.oyyyy kuzum ,sen şu ıssız kapkaranlık gecede yüreğimi dağladın.Bana aslında kendi yavrumun da benim olmadığını ;koruyup kollamak ve sevmek için gönderilmiş bir emanet olduğunu hatırlattın . Sahibin geri istediğinde ne annenin haykırışı ,ne o sıcacık huzur bulunan kucağı ,ne gözlerindeki yaşı durdurmayacak mı sizi ?Daha büyük bir aşka mı yelken açıp gideceksiniz .Nasıl bir imtihan ,nasıl bir yürek acısıdır bu ...

Anlatmak istediğim çok şey var bu siyah gecede ,anlatamadığım...Ağlıyorum hıçkıra hıçkıra içimden ses yapmamak için .Dila kuzummm ;gittim 2 kere Zülal'in odasına senin haberini seyrettikten sonra, sarıldım doya doya sanki yarın hiç yokmuş gibi. Uykulu gözlerini araladı ,baktı bana ...ağzında yeşil emziği.Peki anneciğin de sana sarıldı mı doyasıya ?..Hangi anne emanetine doyar ki yavrum, hangi anne sevmeye doyar ,koklamaya ,öpmeye ,bakmaya söyle!Anneciğin sizi kurtarmak isterken nereye gittin ? o büyük merhamet sahibinin kucağında cennetinde misin ?Yoksa bir ağaç altında ürkmüş, kimsesiz, ağlamaklı mısın?Havada soğuktur şimdi ;gece oldu ıslanmıştır elbiselerin .Acıkmadın mı kuzum ?Gel bir ses ver anneciğin elleriyle yedirsin seni ,yada sütünden versin doya doya... hadi dön yavrum, bir ses ver anneciğinin yanan yüreğine ...Hala herşeye rağmen direnmiş hayattaysan da ,o büyük makama gittiysen de ...Nerdesin Dila ?Nerede ????Yakma annelerin ,annenin yüreğini kuzum....Dön gel yavrum ...anneciğin ,tüm anneler seni bekliyor; dualarımız seninle yavrum!

Doğumgününe (pardon gecesine) dair kafamda notlar...

2009-09-10T17:48:00.009+03:00

Nasıl başlamalı bilmiyorum ki ,doğurduğumda böyle streslenmemişmiydim desem daha mı doğru olur! Aslında hiçbirşeye karar vermemiştim doğaçlama gelişecekti herşey .Birtek konuk sorunumuz vardı arkadaşlarımızı çağırmalı mıydık yoksa ailecek mi kutlayacaktık.Ramazan olması dolayısıyla ve acaip bir fırtına sel derken hiçbir arkadaşımızı davet etmedik.Onun yerine ailece yapılan bir iftar ve peşinden kesilecek bir pasta daha uygun olacaktı.Ben iftar yemeği sonuçta bir de bizbizeyiz öyle kasmaya gerek yok derken dün sabah kalktığımda gerinirken(genleşirken mi demek daha doğru bilemedim:) )boynum tutulunca ilk şoku yaşadım .Koca kişisi gülmekte :ya Sinem bütün bir yıl tık demedin şurda 3 gündür izindeyim bir sürü arızan çıktı diye!... Neyse sinir olmuş halde eve girişmişken ;bir baktım ben yapıyorum ,arkamı döndüğüm zaman odalar eski halinden de beter olmakta. Neticede çözümü bende babasıyla kızını sıkı sıkı giydirip parka göndermekte buldum .Sonrasında doğaçlama olarak ve 1 yıl sonra mutfağımda yalnızlığımla başbaşa şekilde buzdolabında ne varsa pişirmeye başladım .Oh be !ne güzel bir terapiymiş yemek yapmak unutmuşum ...Tüm gün annemin Giresundan gönderdiği fasulyeleri domatesle pişirip buzluğa atmakta dahil yemek yaptım . Peki Zülal ne yaptı 4'e kadar babayla oynadı sonra anneye nazlanmaya başlayınca mama sandalyesine otutturulup, nasıl mutfak toplanır o öğretildi.(inanılmaz dikkatle seyretti ben mutfağı toplarken o da ayrı konu:))

Ardından saat 6 civarı duş alıp üstümü değiştirecekken bir de baktım ki sular akmıyor ,Alahım dedim koca yıl akar şu anda akmaz !Sular akmaya başladığında saat 7:20 idi ve resmen çamur aktığı için annen ilk doğumgününü mutfak kokusu sinmiş kirli saçlarla kutladı .Öyle olunca moral sıfırlandı bende ve elbisemi filanda giymedim .Söz evladım babanla beraber seni de alıp şu eski İstanbul Hatırası fotoğraflardan çektireceğiz Sadece pastan , teyzen tarafından şu pastaneden alındı.Profiterollü ve siyah çikolatalı (babanla annenin sevdiği gibi yani)olarak.Sana da tadından baktırdık bıraksak bayağı yiyecek moddaydın gözümden kaçmadı sanma!Çorba olarak yayla çorbası yaptım(onda kolaya kaçtım sen de seviyorsun diye)sonrasında zeytinyağlı bamya ,biber dolması ,yaprak sarması,fasülye Hızımı alamamışım ki ,etli pazı dolması ,kuru patlıcan ve kuru biber dolması(ki mor reyhan olmadığı için fesleğen ve sumakla pişirdim çok hoş bir aroma ve ekşilik vermişti)yaptım baktım ki herşey aperatif gibi kaldı bende ana yemek olarak ise antiller piliç (herkes körili beklerken şaşırdılar)ve mantarlı çoban kavurma pişirdim ve ilk kez senin doğumgünü şerefine kızılcık şurubu yaptım içilsin diye .(tarifi portakal ağacından aldım)Dayın baklavada getirmiş pastanın yanına yedik.

Çok güleçtin hele ki Erkin ve M Ali olunca resmen kudurdun onlarla oynamak için.Akşamyemeğin yalan oldu bu arada (azıcık pasta ve bir biberon süt)Olsun ....Sen mutluydun ya ,biz mutluyduk ya ve hepbiraradaydık ya (gerçi malesef uzakta olanlarda vardı memur ailelerin en büyük derdi mesafeler...olsun gönüller birdi)en güzeli buydu .Bu mutluluk sabah mutfağı görünce!!! bitmişti demek isterdim ama hayır bu gün hala gülümsüyorum.Şükürler olsun Allah'a ki böyle mutluluk yaşatıyor bize darısı her isteyenin başına.

Not: resimde görünen kırmızılı takımı yollayan blogger arkadaşıma ve çok şık bir hediye paketi ile gönderdiği Eğitim Halısıyla d.günümüzü kutlayan Sevgili Elif'e de ayrıca teşekkür etmek istiyorum.

Geçen sene bu gün...

2009-09-08T14:30:00.003+03:00

Geçen sene bugün telaşlıydım ,korkuyordum Zülal; adını 97 'de koymaya karar verdiğim sen gelmeye karar vermiştin .Hem de 3 hafta önceden ,sabah NSt deydik ,Öğlen dr da. Suyun çok azalmış dedi doktorun, aksi gibi bende yokum 2 gün boyunca .Olmaz dedim ben, bekleyelim sizi Cuma'ya yaparız o zaman sezeryanı .Güldü ,dayanmaz ki dedi. Bensiz yapılacak.Eve döndük babanla ,ne neşeli ne üzgün garip duygular içindeyim, aklımda bitmeyen yorganın.Bir heves bitirmek için elime aldım.Kızdı baban bana ,bırak Allahaşkına doğuracaksın hala yorganın derdindesin dedi.Çok önemli günlerde tutulur benim böyle yüreğim Zülal ,anlatamam anlatmak istediklerimi .Ortaya böyle yarım kem küm şeyler çıkar .

İşte bu gün, bitmeyecek bu yıl diye ağladığım geçmiş 1 yılın başlangıcı olan gün.

Bu gün bir yıla sığan gözyaşları ,mutlulukların başladığı gün.

Bu gün bir kulağın duyduğu en güzel ses olan Anne sesine gebe olduğum gün.

Bu gün senle benim kavuşacağımız gün...

Giresun Günleri...

2009-09-06T22:19:00.007+03:00

Aslında o kadar çok şey vardı ki aklımda yazacak ,anlatacak ama bu kadar ara vermişken unutuldu galiba bazı şeyler .Öncesinde inanılmaz bir şekilde Zülal ne evi ne de annemleri yadırgadı.Hatta gittikten 2 gün sonra ennenne demeye başladı.Evde bizimle Abimin sevimli ve akıllı oğlu(kendisi kolej sınavlarını 1.cilikle kazanarak lise sona kadar tam burslu okumayı garantiledi) Erkin de olunca Zülal'in kelime hazinesine Abi de eklenmiş oldu.Diğer bir sürpriz ise aslında kötü bir sürprizdi :Eniştemin dayısının kalp krizi geçirerek ölmesi sonucu ablamların tatilini kısa keserek Giresun'a gelmeleri oldu .Bu durumda bizim Akçay günleride su oldu ya neyse. Zülal bu sayede hem Özge hemde Erkin'le müthiş eğlenceli ve öğretici vakit geçirdi. Çocuk resmen ben dışında 3. kişilere susamış ,daha doğrusu bunalmış yalnızlıktan.Orada 3 ev ileride halamın evi ve 2 torun(Arda ve Beren) da olunca tam şenlikti diyebilirim.

Giresun'a giderken müthiş sıkıntılı ve huzursuzdum ,yıpratıcı yemek sorunlarıyla başa çıkmaya çalışıyordum .Ve Giresun'da gözlerime inanamadım.Anneler o kadar rahat ki...Örneğin genelde bebekler 2 yaşına gelmeden yemek yedirilmeye uğraşılmıyor .Anneler yemek yerken çorbadır ,kahvaltıdır ,yemektir işte suyundan yada tadından azıcık baktırılıyor .Peki ne yediriliyor diyeceksiniz şimdi Anne sütü alıyorsa temel besin anne sütü ,mama alıyorsa 1 yaşından sonra inek sütü+bebe bisküvisi şekline dönüyor .Çocukların eline ortalığı kirletmesin diye pek bir şey verilmiyor .Sen yerken çocuk isterse onada eh işte bir parça veriliyor .Benim gibi 2 kepçe çorba yiyecekti hadi kızım tavırları onlara ,onların rahat tavırlarıda bana o kadar garip geldi ki anlatamam .En yakınımda oldukları için halamın gelinleri olan Fatma ve Medine'ye diyorum ki bebeklere neden yemek vermiyorsunuz (Beren 16 Aylık Arda 14 aylık tı Kimi azı dişleri bile vardı)Yemiyorlar yada kusuyorlar cevabını aldım.Bir gün bizdeler ben elimde tavuk suyuna şehriye çorbası yedirmeye çalışırken öteki 2 ufaklıkta birer kase içince halam hergün bizim menüde ne varsa evde onu pişirttirip çocuklara yedirdi.Anladım ki biraz işlerin yoğunluğundan ,biraz yaş küçüklüğünden biberona bebe bisküvisi ezip koymak daha pratik geliyor insanlara:Diyeceksiniz ki şimdi bana gelişmemişlerdir yada zeka gelişimleri normal mi? ikiside maşallah uzun boylu ,yapılı çocuklar (Zülal omuzlarına ancak geliyordu)ve çoğu insana zor gelen Zülal kelimesini Beren kız çabucak Cüla olarak kaptı. Bu arada annem Zülal'in yemek olayını üstlendi. Biz kahvaltıdaysak tattırdı. Yemiyor mu bıraktı.Yapılan yemeklerden verdi ama ağzını açtığı sürece .Yüzünü çevirdiği an kucağından indirdi. Ben ama anne yemedi olmayacak kilo almıyor dedikçe :kızım sen kendin 2 kepçe çorba yiyorsun ,onun midesi ne diyerek beni teskin etti.Ben sizi 2 (beni 2.5)yaşına kadar emzirdim. Öyle hiç 2 kepçe çorba içsin, yok şu kadar yemek yesin yapmadım dedi. Dişleriniz çıktıktan sonra herşeyden tattırdım .Öyle bizim dönemde ne rondo vardı ne başka şey. Çatala batırdık mı ya yerdiniz ya çiğneyip tükürürdünüz dedi.Hanginiz sağlıksız yada hanginiz salak oldunuz ki diye eklemeyi de unutmadı.Bunlar beni öyle rahatlattı ve yemeğe bakışım o kadar çok değiştiki oralarda anlatamam.Eskiden yemesi gerekeni yemeyince gözü dönen ben artık yemek istemiyor demek ki bir sonraki öğünde yer cümlesini gönül rahatlığıyla kurmaya başladım.

Yemekle ilgili en komik anı ise; komşunun 10 aylık 11 kg olan kızını ,iştahsız diye sağlık ocağına götürüp vitamin alması ve bize hiç yemiyor !!!diye yakınmasıydı.

Zülal'in mutluluğu ise zaten gözlerinde okunuyordu.Erkin sabahları yere yatınca saçlarına yapışır öpmeye daha doğrusu yalamaya çalışır ,Özgeyle Ali baba şarkısı söyler ,kedilere seslenir .Anneannesiyle böğürtlen toplamaya çıkar.Evet kızım tam bir böğürtlen hastasıydın .İlk severek yediğin meyve olarak tarihe not düşelim.Ben şahsen ekşiliklerinden yiyemedim.Sana ise yetiştiremedik .Koca kasabada ne kadar diken varsa hepsi elimizden geçti sana yedirelim diye.

Resmen anneannenin evini kedi evi haline getirdik. Her yemekten sonra kapıya gelen kedileri (abartısız 5 tane vardı)beslemek senin için öyle bir oyundu ki, babam bir ara yeni doğmuş bir yavruyu da istanbul'a götürün kızımın canı sıkılır oralarda dedi.

Zülal ,Beren ve Arda(bu aralar tüm doğanların %50 si Beren ve Arda adını mı alıyor acep! ne çok Beren Saat hayranı varmış!!!)ileyürümeyi ve konuşmayı öğrenmeye çalışırken Arda ve Beren ise yürümeyi bırakıp oturarak emeklemeye çalışıyorlardı ki bu da ayrı bir muammaydı .Konuya en komik bakış açısını ise Gülbin Hoca verdi:Eee çocuklar İstanbul'dan gelmiş bu kız, oturarak gidiyorsa bir bildiği vardır demiş ve yürümeyi bırakmışlardır dedi.

İlk nezleni daha doğrusu ilk hastalığıı Giresunda kaptın ,sebep; Arda'nın emziğini ele geçirip emmesiydi.Yedek olmayınca ve eczanede de Nuk olmayınca kaynar sularda kaynatsam da olmadı hasta ettik seni. Bu sayede ilk burun tıkanıklığınıda yaşadın .Çok kızdın bana serum fizyolojik damlattığımda ,çok ağladın burnun tıkanarak uyandığında.
Park yatağını kırınca ,Giresun'a yatak götürmedim .Kuzenlerin gece köy beşiğinde yattığı için onların yataklarını alırız demiştik ama yataklar çok yüksekti ve ayarlanmayınca düsersin diye yerde yatırmayı tercih ettik. Hastayken yanımda yat dedim ıııh hiç hoşlanmadın ve beni tüm gece tekmeleyip ağladın.

Unutulmaması gereken diğer bir olaysa Özgenin illa sizinle kalacağım teyze dediği gece yağan aşırı yağmur nedeniyle(hani heyelanların olduğu ve derelerin taştığı dönem)evin çatısının akması ve hepimizin salonda yatmasıydı.Erkin ve Özge cırcır kıkırdar Zülal uyumaz ...o anda offf çeksemde şimdi hatırlayınca gülüyorum .

Destan mı oldu nedir bir iki foto koyup yatmalı.Malum sahur var. Bu arada dün 7. dişin kendini gösterdi. alt sağ 3. kesici dişin tomurcuk olmuşken ,sol tarafın patladı inanamıyoruz sana .Hayırlı olsun küçük pirincin.

Bu arada sevgili bloggerler diş fırçalama olayını nasıl yapıyorsunuz yazarsanız sevinirim.Gazlı bezle mi ovuyorsunuz yoksa fırçaya geçtiniz mi ...

Cırcır Böcüüü

2009-09-03T22:53:00.003+03:00

Evet bizim bızdık resmen cırcır böcüüü kıvamında hiç susmuyor bütün gün .En çok sevdiğimiz şey hoşuna gitmeyen bir şey olduğunda eeehhh demesi .(gerçi eminim ilerde hiç sevmeyeceğiz bu sözü ama )Herşeyi tekrar etmeye çalışıyor şu dönem.Anlamlı anlamsız sürekli ses çıkarıyor .Babası çok cadı olacak bu kız acaba kime çekmiş! desede ben çok gülüyorum.Keşke yabancı bir dil öğrenirken birileri yanımızda olsa ve tüm gün: Aaa bak kızım bu otobüs, hımm bak halk otobüsüymüş mavi renkli yada aaa bak teyze yürüyor teyzenin kolunda çanta mı varmış gibi cümleleri evire çevire öğretse diyorum.Benim içinde bir ilk, bu olay .Bir bebeğin konuşma öğrenmesi çok heyecan verici ve çok şaşırtıcı.
Bazen inanamıyorum kendime ne oluyor bana diye beğenilerim ,beni mutlu eden şeyler öyle değişti ki...

Tuna'dan Zülal'e Çınar'dan Zülal'e Arda'dan Zülal'e ve Komşu annesinden Zülal'e....

2009-09-02T16:00:00.011+03:00

İnsan bloglar vasıtasıyla hem birşeyler öğrenirken hemde sıcak sımsıcak arkadaşlıklarda ediniyor. Son örneğini dün akşam ablam eve geldiğinde yaşadım.Elinde bir kargo paketi :hayrola dedim ne bileyim gene arkadaşlarından biri göndermiş dedi. Bakayım dedim inanamadım :Sevgili arkadaşım Hülya sürpriz yapmış nerden bulduysa!adresi bulup Kızıma erken doğumgünü hediyesini yollamış .Bende paketin üzerindeki tel çevirdim teşekkür amaçlı ve inanamayacağınız kadar yumuşak nazik bir ses karşıladı beni.Ben böyle tok bir ses beklerken öyle hoş bir ses olunca hımm kem küm olayına girdim. Tekrar teşekkürler Hülya ...

İkinci hediyemiz _ki bu hediyeleri geliş sırasına göre sondan başa doğru sıralıyorum -Sevgili Sermin'den Primarima 'ya yaptırmış tatildeyken ve bana sürpriz yapıp göndermişti. Hediye gelene kadarda resmen çatlatmıştı.

Ve son hediyemiz ilk tanıştığım blogger olan Sevgili Burcu'ya ait. Bana güzel bir hediye paketi yaparak içinede çok güzel bir mektup yazarak göndermişti. Teşekkür ederim Burcu...

Diğer hediyemiz komşu anemizden Zülal onun torununa bebek arabası için rahat vermeyince aldığı bir arabadır .Ve ilk ayakkabılarımız ...16 numara ve malesef erkek ayakkabıları .Kızıma nereyi aktıysak bulamadık en son Kanzda bulduğumuz pembe ilk adım ayakkabısı da malesef ayağına olmayınca bizde erkek ayakkabısı aldık.İlerde bu satırları okuyunca umarım kızmazsın bize. Bu arada fotosu görünen tatlı ise kadayıflı muhalebi olup yapımı da tadıda oldukça güzeldir. Ramazan dolayısıyla sütlü tatlı yapmaya çalışan ben İnanılmaz bir site sayesinde evi çok güzel tatlarla tanıştırdım .Site Yeşil Kiviye ait. en pek öyle internetteki her yemek sitesine güvenip yemek yapmam (Tecrübeyle sabit)Ancak bu sitenin hakikaten verdiği tariflerinin ölçüleri uyumlu (yani 6 kişilik deyip 10 kişilik çıkmıyor )ve tadlarıda güzel(ş.yle hoş böyle hoş deyip yenilmeyen tadları yok). Herkese tavsiye ediyorum.

evett bizden haberler böyle...

ortaya karışık...

2009-08-30T21:40:00.005+03:00

Yolcudur Abbas bağlasan durmaz mı desem yoksa ben bir Yaban'ım asla ruhumu bağlayamıyorum mu ...Bilmem bilemem .Ruhum özgürlük için yırtınsada artık kalbimin üstünde acaip bir ikinci kement var ....Kızım (ilkini yazmama gerek yok sanırım)Nasıl bir duyguymuş annelik hiçbir önceliğin yok ,sen yoksun... erimiş ruhun ,kızının gözlerinde ve gülüşünde ....

Kızım canı isterse yürüyor 7-8 adım kadar ama sadece canı isterse .Onun dışında emeklemek 1. tercihimiz herzaman .1. video buradan.

2. video ise Giresun'dan dönüş için hazırlanırken ve ev ,bavula girmeye hazırlanan eşyalarla dandini haldeyken Ayşe teyzesinin öpme çalışmalarına atfedilmiştir. Evet aslında çok zaman oldu Giresundan döneli bir türlü geçemedim ben hala ne anılarımızı ne videoları.

Resimler babamızın dinlenme odasından.

Nasıl bir kişilikim ....

2009-08-27T22:00:00.005+03:00

Sevgili Elif beni mimlemiş 7 ilginç özelliğimi anlatmam için:7 tane özellik var mı bilmiyorum yada yazacaklarım ilginç özelliklerim mi bence değil daha çok beni öne çıkaran özellikler bence , ama yazalım bakalım:

1. Çok dindarımdır .Mesneviyi 2.5 ayda resmen suya susamış gibi okumuşumdur .Çoğu insan bu özelliğimi bilmez bilense ha diye şaşırır ;(daha doğrusu apışıp kalır)bu konuda malesef ülkemizde dindarlık giysilerin tekeline mi geçmiş ne!

2. Acaip kitap okurum .Küçükken Yaprak Dökümündeki Fikret derlerdi bana.(o zamanlar dizisi vardı TRT de şimdiki gibi değil aslına sadık yapılırdı diziler.)Reşat Nuri favori yazarımdır onun kitaplarındaki aşklara bayılırım .Jean Cristophe Grange ve Maeve Binchy son dönem favori yazarlarım.Gariptir Elif Şafak okumak istiyorum ama ya Buket Uzuner gibi olursa(hayal kırıklığı benim açımdan ) diye korkuyorum.Gazetenin köşe yazılarından satılık ev ilanlarına kadar okurum, Cemil okumayı hiç sevmediğinden eve Cemil varken gazete pek girmez.

3. Çok çabuk sinirlenirim ve çok çabuk sakinleşirim bir nevi saman alevi gibi.Eğer gözüm döndüyse kişiye en yalın halini gösterebilirim .Bir nevi kral çıplak durumları.

4.Özel hayatımda körlerle sağırlar birbirini ağırlar olayına hiç gelemem.Kokoş muhabbetleri sevmem .Haftasonları ablamla birlikteysem muhakkak magazin (ikoncanlar),kadın erkek ilişkileri gibi klişe konularımız vardır değiniriz ve aynı esprileri yapar Cemil'i resmen çatlatırız ''Bu ne ya her hafta aynı konular yada bende bu hafta ne zaman bu konuya değineceksiniz diyordum ...gibi''

5 .Çok zor bir kadın olduğum söylenir ,hataya pek tahammülüm yoktur ,benim için belirlenmiş bir hedef varsa bedeli ne olursa olsun o hedefe gidilir .

6.Yardım etmeyi çok severim her konuda; eğer elimden birşey gelecekse... işletme iktisat masterı yapan arkadaşlarla oturup günlerce muhasebe vakası yapmışlığım yada araba kullanmayı bilmeyen bir arkadaşa araba aldıracak kadar şöför etmişliğim yada 8 dersten çakmış orta 1 öğrencisini bütünlemelerinden geçirmişliğim vardır.(gerçi kendisi hala hediye alıp gelecek ama 20 yıl oldu nerdeyse daha gelmez di mi!)Bunun dışında her yıl kendime belirlediğim bir okula gider ilkokul 2-3 sınıflarından bir öğretmenle konuşur ve çok fakir olan 2-3 öğrencinin ayakkabısını yada botunu alırım .Çocuklar arasında ayrımdan nefret ederim ayakkabısı yırtık olan yada kışın ortasında yazlık ayakkabıyla okula giden çocuklar içimi acıtır resmen.

7.Baskı altında olduğum zamanlar kendimden en yüksek performansı aldığım zamanlardır .Üniversite son sınıfta abartısız 39 ders vererek çok iyi bir ortalama yapmıştım .Peki diğer yıllar diyeceksiniz ilk 3 yıl resmen yatmıştım.

Son olarak kişi konuşma esnasında eğer yersiz şekilde sosyal durumunu öne çıkarıyorsa (atıyorum alakasız bir yerde dr sa Latince kelimeler ,avukatsa Osmanlıca kelimeler ,Almancıysa Almanca kelimeler sıkıştırıyorsa yada malından mülkünden bahsediyorsa )çok gıcık olurum ve konuşmayı keserim .Benim için bu tür kişiler kendine güvensizdir ve sosyal konumunun altına sığınmıştır yoksa niye sosyal konumunu ortaya koyma ihtiyacı duysun ki diye düşünürüm.o sebepledir ki ablamın çocukları benim yanımda mümkün mertebe NAYN demezler yada DOH.

Anaaa benim ile gözüm korktu .Acep ben despot bir kişilikmiyim yoksa !!!!Ben kimleri mimleyeyim :

Esin'i eğer kabul ederlerse mimliyorum....

11.5 ay dr kontrolümüz

2009-08-25T22:10:00.006+03:00

Bu gün 11. 5 ay dr kontrolüne kızımın Gülbin Teyzesine gittik. En son 30 mayısta gitmiştik bu 3 aylık dönemde kızımın boyu 5 cm uzyarak 72.5 cm olmuş.kafa çevresi 1 cm artmış kilomuz ise 900 gr artarak 7950 gr olmuş. Gülbin Hoca boyunun uzamasına çok sevindi küçük doğmasına rağmen gelişimi çok iyi diyerek bizi de sevindirdi.Başta kızımda gülücükler attı steteskopla alo yaptı derken sıra grip aşısına geldi .Evet bu yıl grip aşısı öneriliyor dedi hocamız ve bizde yaptırmak durumunda kaldık .aşı esnasında ağlayan kızım adımlarını göreyim dediğinde Gülbin Hocaya doğru yürümek istemedi. Çok komikti saklambaç oynayın dedi hocamız bu ay için bize ayrıktan sonra yeniden geleceğinizi öğrenir peki dedim ama Zülal pek de saklambaçı anlayabilir mi bilmiyorum açıkcası.

Güneş kremi babamızın sorusuydu malum tatile gideceğiz sonuçta ,biz chicconun 50 faktörünü kullanıyorken HAyırdedi bize kesinlikle kullanmayın ;artık 50 faktörlük kremler önerilmiyor pekde fazla .Neden dedik :içinde titanyumve çinko oranı çok fazla dedi alerjik reaksiyona sebep olabilir. Ne alalım dediğimizde Sebamed 20 faktör en iyisi dedi.Öyle bembeyaz halde çok sürülmeyecek diye de ekledi. Sabah 10.30 güneşi çok önemliymiş mutlaka güneşe o saatlerde çıksın 15 dakika kalsın dedi.Grip aşısı ilk kez yapılırken yarım doz yapılıyormuş öteki doz ise önümüzdeki ay yapılacakmış.

Kahvaltılarda yumurta sarısını eşim hergün verme diyordu sorduk hayır hergün verebilirsin dedi. Ağızda yemek tutma olayını sordu çok şükür bitti dedim .Şaşırdı uygulaması zordu dedim ama Giresun'a anneme gitmem müthiş destek oldu. Sevindim dedi.

Daha çok sohbet ortamında kısacık bir muayne oldu. Düşündüm ilk gittiğim dönemlerde müthiş sıkıntılı bol sorulu olurdum .Komiğime gitti açıkcası. Bu arada dvit 3 damla ,Adce vit 10 damla ve Ferrum Haussman 7 damla devam. (lütfen kimse bu vitamin değerlerini kendisine baz almasın her çocuğun ihtiyacı farklı olabilir ,önce tahlil ardından drun önerisi önemlidir.)

Bizden haberler böyle ...Resimler muaynehane odasında beklerken video geçen haftadan...

Mutluluk ...

2009-08-24T21:13:00.003+03:00

Mutluluk bazen bir çocuğun kahkahasıyla coşmaktır....

Bugün biz...

2009-08-23T23:20:00.002+03:00

Bu gün sabah erkenden kalktık önce kızımızla sessizce eğlenmek için B.şehir tesislerine gittik;bizim gibi düşünen birçok çocuklu aile olduğunu gördük.Önce yürüme çalışmaları yaptık sonrasında sallandık ve kaydıraktan kaydık.En son sessiz kumsalda martı ve denizi seyredip evimize döndük.Çok güzeldi çoook hernekadar sahilde üşüyen kızımızın burnu akmaya başlasada...

oyun odamız

2009-08-22T14:24:00.001+03:00

daha çok eklenmesi gereken ayrıntılar olsada şimdilik anne kız oynamak için kendimize özel bir yer yaptık .Koşu bandımız sadece süs olarak duruyor ,üstündeki sepetse Zülalin arabası .Zülal içine oturuyor annesi onu çekip odayı turluyor.En sondaki gazetelik ise Zülal'in bebeğinin beşiği oldu.Bu arada oyuncakları dizdiğimiz raf fikri Sevgili Arda'nın annesi Burcu'ya ait.Onun Ardanın odasında yaptığı fikri ben salondaki biblolukları alıp yan yatırıp ikisinide birleştirerek elde ettim.Zımpara işinden hoşlanmadığım için ve kendi evimize geçtiğimizde Zülal'in oda rengine karar vermediğimizden rengiyle oynamadım.İşte öyle ....

Nerdeyimmmm...

2009-08-21T12:34:00.002+03:00

Kayboldum evde iş ve güçle ...bilgisayarı topladım i ve ş leri yazmayıp beni gıcık ediyordu sonra evimi değiştirdim evi derken sadece odaları küçük salonu kaldırdım onun yerine kızımla oynayabilecegim bir oda yaptım kendime(bir top havuzu kaldı onuda aldım mı oda tamam) salondaki koltukları verdim bir ihtiyaç sahibine k. salondaki mor kanepeleri aldım salonuma tabi perdeler boya ıvır zıvır derken bir sürü iş çıktı bana .Bir sürü video birikti yayımlanmak için kimseye yazamadım hatta okumadım bile kusuruma bakmayın .Evet yine buradayım .Ramazan ayınız mübarek olsun .

Döndük....

2009-08-09T11:12:00.003+03:00

Evet Zülal dogdugundan beri en huzurlu oldugum 23 günü ard1m1zda b1rakarak gözyaslar1yla döndük ,ard1m1zdada gözyaslar1 b1rakarak ...K1z1m meger etraf1nda bir sürü insan istiyormus kalabal1klar içinde mutluymus o da bunalm1s annesi gibi yaln1zl1ktan bunu ögrendik.Bu 23 günde kelime hazinemiz ennenne ede yada ded de, abü ve pü olarak genisledi. Art1k isaret parmag1yla kuslar1 yada kedileri gösteriyor . Anlatacak cantam1zda biriken öyle cok seyimiz varki örnegin art1k 6 disli bir minik canavar oldu;4 dis üstte iki tane altta. Evde yap1lmas1 gereken öyle cok isimiz birikmis bu sebeple bir süre daha aran1zda olamayacag1m gibi.Heryer savas alan1 .Bu arada gecen posta yorum yazarak beni mutlu eden herkese tesekkür ediyorum ,internete girmedim, hic tv seyretmedim; esim,ablam ve cok sevdigim bir kardes d1s1nda hic kimsenin telefonuna bakmad1m .Tam bir tatil yapt1m .COK MUTLUYUM COOOOOK.Özlemek ve özlenmek cok güzel .Öpüyoruz herkesi...

yemek dosyas1 2. bölüm

2009-07-13T12:42:00.003+03:00

Evet ,Nilcan Han1m bir önceki postta yazd1klar1m1 söyledi ve bizi basbasa b1rak1p gitti. Önce korktum ya cok kilo verirse ,ya bunlara ragmen yemezse ,ya bir sey olurda gazetelerde iste cocuguna yemek vermedigi icin ....cümlesiyle baslayan 3. sayfa haberi olursak gibi cok sacma düsünceler beynimin icinde dolast1 durdu. Bir ara ciddi ciddi terapi görecegim dedim esime yada sen bana bir ilac yazd1r olmaz yapamam .Neyseki böyle s1zlanmalar1 hiç sevmeyen Cemil:'' ya Sinem cocukmusun Allahask1na ,sen yapamayacaks1nda kim yapacak !bak bastada ben cocuk bakamam diyordun üstesinden geldin.Mecburuz'' deyince ve bana baska bir alternatif b1rakmay1nca el mahkum uygulamaya gectik. (bazen insan nazlanacak ,deyim yerindeyse kedi gibi m1r1l m1r1l g1d1s1n1n oksanmas1n1 istiyor ama bizimki malesef bu durumlarda kasag1lamay1 tercih ediyor!)
ilk gün Zülal 'e herzamanki kahvalt1y1 haz1rlad1m ilk kas1kta 11 sesiyle beraber kafay1 cevirdi tamam yemiyorsan kald1r1yorum dedim ve tavay1 kald1rd1k. Alternatif olarak muhalebi yapt1m bakt1m onada pas yok onuda kald1rd1m.Yemekle yada yemesiyle ilgili hic yorum yapmad1m (bu cok önemli)ayn1 yumusakl1l1kla (sinirlenmek yada sinirli davran1sta bulunmak ,cocugu odada yaln1z b1rakmak ,küsmek yok)oyun oynamaya baslad1k.Zülal sas1rd1 ama belli etmedi. uyku saatinde herzamanki kadar mama yapt1m içti uyudu. Uyan1nca yine oyun ,yaln1z oynatma vs. derken yemek saatinde tarhana yapt1m eh iste 5 kas1k yedi sonra yine agz1n1 cevirdi. Zorlamaks1z1n tabag1 kald1rd1m ve yine hicbirsey belli etmeden oynad1k .Babam1z tel ediyor '' bu kadar yedi,yemedi ,yemiyor gibi ''cümleler kurmam1z yasak (cocugun yan1nda yemesiyle ilgili olumlu yada olumsuz konusmak yasak .Yemek olay1 üst degistirmek gibi s1radan bir olaym1scas1na alg1lan1p çocugada öyle lanse edilecek).Biz careyi ingilizce konusup ya deliricem hiçbirsey yemedi ,ya bir sey olursa diyorum ,babam1z böyle olacag1n1 biliyorduk Rahat ol diyor.Ögleden sonra 4 ara ögününde Zülal'e 4 kas1k kadar puding yedirdim. Aksam yine yemek yemedi,b1rakt1k.Teyzemiz geldi sehriye corbas1 yap sevdigi seyler olursa belki yer diyor.Banyo yapt1r1p tartt1g1m1zda 60 gr vermisti. Gece 1 de son mamay1 verdim ve yatt1k .Tabi uyuyamad1k abart1s1z sabaha kadar 11-12 kez kalkt1 ki bu normalde hiç yasamad1g1m1z bir olay .Sabah uyan1p yar1m saat yatakta sak1yan k1z1m aglayarak huzursuz uyand1. Ben resmen araba carpm1s gibi berbat bir halde ,bas1m zonkluyor ,moral s1f1r .Hiç içmem asl1nda koca bir bardak nescafe içip öyle ay1labildim.
ikinci gün kahvalt1 da ilk haz1rlad1g1m menü begenilmedi ancak akabinde hemen haz1rlad1g1m alternatif muhalebiden 5 kas1k yendi. Sonras1 cöp. Zülal resmen sask1n. Yemegince aglayan ,söylenen yada biraz sinirim gecsin diye odadan ç1kan anne yok. Tabag1 kald1r1p hadi oynayal1m ,gel kitaplar1na bakal1m diyen bir anne var.(tabi annenin içini birde ona sorun)ayn1 olaylar tam 5 gün abart1s1z ayn1 sekilde devam etti. Biz acaba yemek sorununun üzerine uyku sorunuda m1 ekledik demeye baslad1k.Mutlu cocuk ;mutsuz ,m1z1rd1k birsey oldu.5 . günün sonunda 340 gr vermisti.(neredeyse ag1rl1g1n1n %5 i).Bu arada diyetisyen Muazzez Hnla görüsüp ertesi güne randevulast1k, ancak babas1 o gece vefat ettigi için Malatya'ya gidince ve 15 gün orada kalacag1n1 söyleyince dünyam1z resmen y1k1ld1.Kald1k m1 yine el elde bas basta...
6. gün inan1lmaz sekilde Zülal aksam yemeginde babas1yla kavurmadan kücük parcalar halinde nem nem nem diyerek (yemek yerken lezzet ald1g1m1z1 belirtme ifadesi)yemek yiyince dünyalar benim oldu.Ertesi gün yataktan nem nem nem diyerek uyand1 ve cok zevkle olmasa da yemege baslad1. Tabi en ufak ag1zda tutma olay1nda yemek sonlan1yordu.
Neyse laf1 uzatmayay1m 20 günde cocuk verdigi 340 gram1 geri ald1 üstüne de bir 50 gr daha ald1. Bu arada evi resmen pok götürdü, benim moral s1f1rland1 .Ama k1z1m1n ag1zda tutma olay1 %80 azald1.6 gün önce Nilcan Hn ziyaretimize geldi bize mama sandalyesini sevdirmek için yemek d1s1 zamanlarda otutturup orada eglenceli saatler gecirmemizi ;önlük olay1n1 tamamen rafa kald1rmam1z1 ,yemek yedirme s1ras1nda bizim yedirdigimizden hariç kücük bir tabak ve kas1kla az1c1k yemek koymam1z1, o esnada kendi kücük tabag1ndaki yemegi avuclamas1na ,dökmesine izin vermemizi ,(bu sayede kas1g1 agz1na götürmeyi ögreniyor)belli dönemlerde onun istedigi gibi tek tip(bazen 1 hafta tarhana corbas1 yiyor)ama kalorili(anne tereyag ve süt kaymag1 katarak olay1 kalori deposu haline getiriyor)besleyebilecegimizi ,bazen sadece biberonla beslensin ( yiyecekleri agz1na götürebilmesini saglamak ve rahat ettirmek)muhakkak haslanm1s makarna ,pilav ,haslanm1s havuc ,kabak vs gibi yiyecekleri bir tepsiyle yada mama sandalyesinin önüne dökün b1rak1n kendi yesin ,zevk als1n dedi. Bunlar d1s1nda yemek yerken tv kesin ac1lmayacak ,oyuncak konulmayacak ama ,balkondan kuslara seslenilebilecek ,yada kitap bak1labilecek ,böyle basit taktiklerde kullanabilirsiniz dedi.
Annenin çocugun yeme davran1s1n1 elestirmesi onun üzerinde cok bask1 kuruyormus yada benim yapt1g1m gibi yemediginde sinirinin gecmesi için odadan ç1kmak(ki ben bunu bag1rmamak yada elestiride bulunmamak için yani sakinlesmek için yap1yordum)çocuk üzerinde yemek yemekle olumsuz bag kuruyormus.Son olarak yemek saatinden önce ve sonra 20 dakika gözgöze temas kurarak oynamak çok önemliymis.Yemek listesi b1rakt1 ne yedi ,ne kadar yedi gibisinden yaz1lacak . Tam zaman1nda bir müdahalede bulunduk ,davran1s1n köklesmesine izin vermedik dedi.
Sonra erken dogan bebek becerilerinde erken dogum süresinin düsülerek cocugun degerlendirilmesini söyledi. Yani Zülal 3 hafta erken dogdugu için asl1nda 3 hafta gec baslasak ek g1daya daha dogru olurmus .Sonra Zülal'in diger motor becerilerini degerlenirdi ve ay1na göre oldukca iyi diyerek bizi sevindirdi.Bize sas1rd1g1n1, hep gelecege yönelik davranmam1z1n cok ak1ll1ca oldugunu söyledi.(sallamadan uyutmak yada sürekli eline birseyler verip ileride at1st1rmac1 çocuga dönüsmesini istememek gibi yada rutin saatlerinin olmas1 gibi)istersek kontrol için 15 gün sonra yeniden gelecegini söyledi ama biz art1k gerekli görmüyoruz .Su anda Zülal baz1 gün sadece corba içiyor ,baz1 gün herseyi yiyor ,bazen sadece su ve yogurt inan1n hiç umursam1yorum çünkü aç olsa yer sadece kars1s1nda ona vermeden sap1rdatarak meyve 1v1r z1v1r yiyorum o da istemeyi ögreniyor.Evet destan m1 oldu bilmiyorum ,dün k1z1m1n kus sevgisini tatmin için Dar1ca hayvanat bahcesindeydik Zülal bay1ld1 o da bir sonraki postun konusu olsun biz carsamba aksam ucuyoz anneanemize :)
Not: ya kusura bakmay1n arkadaslar kontrol etmeden yay1mlay1nca bir sürü imla hatas1 olmus affola:)

yemek yemek üzerine...bölüm 1

2009-07-11T22:27:00.004+03:00

Evet takip eden herkes bilir k1z1m1n acaip bir yemek sorunu vard1 ,basta çorbalara evet diyen ve koyu yemekleride tel süzgeçten geçirmek kayd1yla yiyen k1z1m ,süzgeçin deliklerini büyütmem ve parcal1 yemeklere ag1rl1k vermemle birlikte daha ilk kas1kta yemegi agz1nda tutar olmus ve hicbir sekilde beslenmek istememisti. Çareyi psikiyatristte arasakda beyefendi Ocak ay1na kadar yogun oldugunu söyleyerek bizi reddetmis ve bizde çocuk doktorumuz taraf1ndan psikologve çocuk diyetisyenine gönderilmistik. Psikolog ilk geliste sadece yeme olay1n1 birebir gözlemledi ve gitti .Tabii baz1 tavsiyelerde bulunarak...Nelerdi bunlar :
Zülal'in bastan itibaren benim taraf1mdan bask1ya ugram1s olacag1n1 ve onu yemek yeme olay1ndan sogutmus olabilecegimi söyledi. As1r1 derecede aman ne yedirsem, aman bak bu ögünde 1 kas1k yedi ,1 saat sonra yeniden deneyeyim,hadi k1z1m agz1n1 ac... gibi davran1slar çocugun aç kalmas1na hiç izin vermedigi gibi ayn1 zamanda yeme olay1ndan cocugu sogutuyormus .
ikinci yap1lan hata her yemek saatinde bu seferde neyle oyalayay1m düsüncesi ile yap1lan davran1slar ...Ben hic tv kars1s1nda yedirmesemde yinede önüne oyuncak koyma ,2. bir kisinin Zülal'le oynamas1 yada saklabanl1k yapmas1 yada 2 kisi balon yada topla voleybol oynarken benim agz1na kas1k sokmam,sark1 söylemek.....vb yapt1g1m1z bir sürü davran1s tamamen hatal1 .Çocuk yemek olay1n1 sanki bir aktivite saati gibi alg1lay1p ,agz1n1 açmak için bir oyun bekliyormus.
Bunun d1s1nda isteklerine sayg1 göstermemk ise yap1lan üçüncü hata ,Nedir dersek 2 kepce corban1n 1 kepcesini yemis sonras1nda agz1n1 acmam1ssa asla zorlamamak ve bitti diyerek olay1 sonland1rmak laz1mm1s .Evet malesef ben tabag1n1 bitirmesi için k1z1ma bayag1 bast1r1yordum .Yada önlük takmak istemedigi halde ben mutlaka takmal1 diyordum .yemek yeme sandalyesine oturmas1da olmazsa olmazlar1mdand1.
Dördüncü hata Zülal'in istemesine izin vermemek yani açl1k hissini uyand1rmamak .Ne yersem hemen Zülal'in istemesine f1rsat vermeden al k1z1m ,az1c1k tat diyordum o da dogal olarak agz1n1 geri çevirip resmen kaç1yordu.
En son ise gece beslemek!Gündüz aç kalan çocuk ne yapar uykuda aglay1p süt(mama) ister bende istisnas1z belli bir düzende gece boyu 400 cc süt veriyordum .Peki hiç mi dogrular1m yok asl1nda var :
3 ögün beslemem ,yemek saatlerinin sasmaz düzeni ,Zülal'in bir rutininin olmas1,beraber vakit gecirmek (enaz günde 4 kez 20 dakika)...
Evet Nilcan Hn a göre yemegini reddettigi an olay sonland1r1lmal1 (asla sark1 oyun oyuncak vs yok) ve bir sonraki ögüne kadar hiç beslenmemeliydi. Bunun d1s1nda elimde yiyecek Zülal'in kars1s1na gecip afiyetle yerken (genelde sap1rdat1p h1m ham gibi seler c1kart1p)onun gözüne bakmadan onun da istemesini saglayacakt1m.Gece 12 -1 den sonra hiç birsey verilmeyecekti .Bunun d1s1nda ögün aralar1nda kendini beslemesi için verdigim kasar peynir yada çubuk kraker gibi ürünlerde yasakt1.Mama sandalyesi yerine kendisini rahat hissettigi'' yer , koltuk vb '''yerlerde yemek yenilebilirdi ama asla dolasmas1na izin yoktu.ilk dönem kilo verecek dedi ag1rl1g1n1n %10una kadar takmay1n.Yapamazsan1z sizede bir uzman önerebilirim le sözlerini bitirdi.Yani Zülal'e acl1g1 ögretmem gerekliydi. Cok uzun oldu yar1n uygulamada neler yapt1m onlar1 anlatacag1m...Öptük herkesi.